Postanowienie TK z dnia 15 maja 2007, sygn. P 13/06

1. Pytanie prawne, z którym – na podstawie postanowienia z 27 stycznia 2006 r. – Sąd Rejonowy w Sopocie, V Wydział Grodzki, zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego powstało na tle następującego stanu faktycznego.

W dniu 12 września 2005 r. opiekun prawny ukaranego mandatem karnym Pawła Płoszyńskiego – Halina Płoszyńska wystąpiła z wnioskiem o uchylenie mandatu karnego nałożonego na niego za wykroczenie popełnione 30 lipca 2005 r. w postaci „spożywania alkoholu w miejscu zabronionym”, tj. o wykroczenie z art. 431 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1231, ze zm.).

We wniosku o uchylenie mandatu karnego opiekun prawny wskazał, że opiekę nad ukaranym sprawuje na mocy postanowienia z 12 lipca 2005 r. wydanego przez Sąd Rejonowy w Sopocie, Wydział III Rodzinny i Nieletnich. Ukarany, będący synem opiekuna, jest osobą dotkniętą ciężką chorobą psychiczną – schizofrenią paranoidalną i jest całkowicie ubezwłasnowolniony.

Sąd Rejonowy w Sopocie, V Wydział Grodzki, ustalił, że opiekun prawny był uprawniony do złożenia wniosku o uchylenie mandatu karnego w oparciu o art. 20 § 3 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. – Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. Nr 106, poz. 1148, ze zm.; dalej: k.p.w.) w związku z art. 76 kodeksu postępowania karnego. Uwzględniając treść art. 101 § 1 k.p.w. in fine w świetle zgromadzonego materiału dowodowego sąd uznał, że zachodzą podstawy do rozważenia uchylenia mandatu z urzędu i dalej prowadził postępowanie. Sąd postanowił wstrzymać się z dopuszczeniem dowodu z opinii biegłego na okoliczność tego, czy Paweł Płoszyński z powodu choroby psychicznej, upośledzenia umysłowego lub innego zakłócenia czynności psychicznych mógł w czasie popełnienia wykroczenia rozpoznać jego znaczenie lub pokierować swoim