Postanowienie TK z dnia 14 stycznia 2009, sygn. P 13/07

1. Sąd Rejonowy w Gdyni II Wydział Karny postanowieniem z 26 stycznia 2007 r. skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne, czy art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. o obrocie z zagranicą towarami, technologiami i usługami o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa, a także dla utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa (Dz. U. z 2004 r. Nr 229, poz. 2315; dalej: ustawa o obrocie z zagranicą) w zakresie, w którym penalizuje działanie osoby, która przed 1 stycznia 2001 r. dokonała obrotu specjalnego z zagranicą, o którym była mowa w art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 11 grudnia 1997 r. o administrowaniu obrotem z zagranicą towarami i usługami oraz o obrocie specjalnym (Dz. U. Nr 157, poz. 1026, ze zm.; dalej: ustawa o administrowaniu obrotu z zagranicą) bez ważnego wpisu do rejestru, o którym była mowa w art. 33 ust. 1 tej ustawy, lub ważnego pozwolenia na dokonanie takiego obrotu, o którym była mowa w art. 38 ust. 1 tej ustawy, jest zgodny z art. 2 i art. 42 ust. 1 Konstytucji, a także czy art. 33 ust. 3 ustawy o obrocie z zagranicą w zakresie, w którym penalizuje działanie osoby, która przed 1 stycznia 2001 r., będąc obowiązana do kierowania działalnością osoby krajowej, poprzez niedopełnienie obowiązku albo przekroczenie swojego uprawnienia dopuściła do dokonania przez osobę krajową obrotu specjalnego z zagranicą, o którym była mowa w art. 2 pkt 3 ustawy o administrowaniu obrotem z zagranicą, jest zgodny z art. 2 i art. 42 ust. 1 Konstytucji.

Sąd pytający rozstrzygający sprawę, przekazaną do ponownego rozpoznania przez Sąd Okręgowy w Gdańsku, powziął wątpliwość czy zastosowanie skarżonych przepisów i ich wykładnia, wskazane mu do stosowania przez sąd wyższej instancji, nie doprowadzi do sytuacji sprzecznej