Uzasadnienie
| WYROK |
z dnia 12 grudnia 2017 r.
|
| Sygn. akt P 13/16 * |
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ |
Uzasadnienie
I
1. W myśl art. 691 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r. poz. 459, ze zm.; dalej: k.c.):
– „W razie śmierci najemcy lokalu mieszkalnego w stosunek najmu lokalu wstępują: małżonek niebędący współnajemcą lokalu, dzieci
najemcy i jego współmałżonka, inne osoby, wobec których najemca był obowiązany do świadczeń alimentacyjnych, oraz osoba, która
pozostawała faktycznie we wspólnym pożyciu z najemcą” (§ 1);
– „Osoby wymienione w § 1 wstępują w stosunek najmu lokalu mieszkalnego, jeżeli stale zamieszkiwały z najemcą w tym lokalu
do chwili jego śmierci” (§ 2);
– „W razie braku osób wymienionych w § 1 stosunek najmu lokalu mieszkalnego wygasa” (§ 3);
– „Osoby, które wstąpiły w stosunek najmu lokalu mieszkalnego na podstawie § 1, mogą go wypowiedzieć z zachowaniem terminów
ustawowych, chociażby umowa najmu była zawarta na czas oznaczony. W razie wypowiedzenia stosunku najmu przez niektóre z tych
osób stosunek ten wygasa względem osób, które go wypowiedziały” (§ 4);
– „Przepisów § 1-4 nie stosuje się w razie śmierci jednego ze współnajemców lokalu mieszkalnego” (§ 5).
2. Sąd Rejonowy w Kościerzynie, I Wydział Cywilny (dalej: sąd pytający), postanowieniem z 18 maja 2016 r. zwrócił się do Trybunału
Konstytucyjnego z pytaniem prawnym, czy art. 691 § 5 k.c., w brzmieniu nadanym przez art. 26 pkt 12 ustawy z dnia 21 czerwca
2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 71, poz. 733, ze zm.;
aktualny tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. 1610, ze zm.; dalej: ustawa o ochronie lokatorów z 2001 r.), w związku z art.
39 ust. 1 tej ustawy, „w zakresie, w jakim odmiennie traktuje skutki śmierci