Wyrok TK z dnia 02 czerwca 2020, sygn. P 13/19

1. Pytanie prawne.

1.1. Pytanie prawne zostało sformułowane w związku z następującym stanem faktycznym:

Powodowie w sprawie cywilnej wystąpili z pozwem o stwierdzenie nieważności umowy ustanawiającej użytkowanie wieczyste gruntu oraz przenoszącej własność budynków. Sąd rejonowy odrzucił pozew w określonym zakresie, w pozostałym zaś powództwo oddalił. Sąd okręgowy oddalił apelację skarżących. Od wyroku powodowie w styczniu 2018 r. wnieśli skargę kasacyjną do Sądu Najwyższego (dalej: SN), wnioskując o uchylenie wyroku sądu okręgowego w całości wraz z postanowieniami w nim zawartymi, a także wyroku sądu rejonowego oraz o przekazanie sprawy do rozpoznania ponownie w pierwszej instancji.

21 marca 2019 r. skarżący złożyli pismo, któremu nadali tytuł „Wniosek o wyłączenie sędziów od rozpoznania sprawy”. W piśmie tym żądali – na podstawie art. 48 i art. 49 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1360, ze zm.; dalej: k.p.c.) wyłączenia od rozpoznania i orzekania w sprawie sędziów przydzielonych do sprawy. W uzasadnieniu wskazali, że wyłączenie to uzasadnia powołanie na stanowisko sędziów SN na podstawie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa w brzmieniu nadanym jej ustawą z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1443). Skarżący argumentowali, że uchwała Krajowej Rady Sądownictwa o przedstawieniu sędziów do powołania została zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem miał nakazać wstrzymanie jej wykonania, a także zwrócić się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) z pytaniem prejudycjalnym dotyczącym przepisów stanowiących podstawę funkcjonowania Krajowej Rady Sądownictwa. Przywołali oni również stanowisko SN wyrażone w postępowaniu przed TSUE, a także postanowienie SN, w którym postawiono pytanie sprawne składowi siedmiu sędziów dotyczące istnienia orzeczenia wydanego w składzie,