Postanowienie TK z dnia 30 maja 2005, sygn. P 14/04

1. Sąd Rejonowy w Szczecinie Wydział XV Egzekucyjny, po podjęciu postanowienia z 26 sierpnia 2004 r. (sygn. XV Co 316/04), wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym w sprawie zgodności przepisów art. 1 pkt 60 w zw. z art. 22 ustawy z dnia 1 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy – Prawo bankowe oraz o zmianie innych ustaw (Dz. U. Nr 91, poz. 870) z art. 2 Konstytucji.

Powyższe pytanie prawne sformułowane zostało w związku z postępowaniem w sprawie wniosku wierzyciela – Powszechnej Kasy Oszczędności Banku Polskiego SA w Warszawie – o nadanie klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu przeciwko dłużnikowi tego banku. Sąd powziął wątpliwość co do zgodności z art. 2 Konstytucji przepisu art. 97 ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665 ze zm.; dalej: prawo bankowe) w brzmieniu nadanym mu przepisem art. 1 pkt 60 ustawy z 1 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy – Prawo bankowe oraz o zmianie innych ustaw (dalej: zaskarżona ustawa). Do 1 maja 2004 r. (t.j. do wejścia w życie zakwestionowanego art. 1 pkt 60) podstawy nadania bankowemu tytułowi wykonawczemu klauzuli wykonalności, umożliwiającej prowadzenie na jego podstawie egzekucji cywilnej, określone były w art. 97 ust. 1 i 2 prawa bankowego, w brzmieniu tego przepisu obowiązującym od 1 stycznia 1998 r. Wśród tych podstaw znajdował się wymóg pisemnego oświadczenia dłużnika o poddaniu się egzekucji, obejmującego kwotę, do której dłużnik poddaje się egzekucji oraz określenie ostatecznego terminu, do którego bank może wystawić bankowy tytuł egzekucyjny (art. 97 ust. 2 prawa bankowego).

Na mocy art. 1 pkt 60 w zw. z art. 22 zaskarżonej ustawy, z dniem 1 maja 2004 r. zmianie uległa treść art. 97 ust.