Postanowienie TK z dnia 16 października 2012, sygn. P 14/12

1. Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie, II Wydział Cywilny (dalej też: sąd), postanowieniem z 19 stycznia 2012 r. (sygn. akt II C 825/10) zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym, czy art. 386 § 6 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) w zakresie, w jakim stanowi, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w uzasadnieniu wyroku sądu drugiej instancji wiążą sąd, któremu sprawa została przekazana przy ponownym rozpoznaniu sprawy, jest zgodny z art. 178 ust. 1 Konstytucji.

1.1. Pytanie prawne zostało przedstawione w związku z następującym stanem faktycznym:

Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie (dalej: sąd rejonowy) wyrokiem z 28 listopada 2008 r., uwzględniając powództwo, uznał za bezskuteczną umowę przeniesienia własności oraz prawa użytkowania wieczystego i własności budynków wobec masy upadłości spółki, której syndykiem był powód.

Wyrokiem z 18 czerwca 2009 r., wydanym po wniesieniu apelacji przez pozwanego, Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie do ponownego rozpoznania. Sąd drugiej instancji uznał za zasadne zarzuty nieuwzględnienia przez sąd rejonowy określonych faktów dotyczących majątku powoda oraz wcześniejszych orzeczeń sądowych. Za częściowo zasadny został uznany zarzut naruszenia przez sąd rejonowy art. 47912 § 1 k.p.c. oraz art. 321 § 1 k.p.c. poprzez dopuszczenie dowodów i twierdzeń niewskazanych w pozwie, w szczególności przez uwzględnienie dowodów i twierdzeń zgłoszonych przez syndyka w piśmie procesowym z 12 kwietnia 2006 r. i w piśmie procesowym z 30 marca 2007 r. W ocenie sądu rozpoznającego apelację, sąd ponownie rozpoznający sprawę będzie musiał rozważyć konieczność przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego, w tym dopuszczenia dowodu z zeznań świadków, przesłuchania stron, ewentualnie