Uzasadnienie
| WYROK |
z dnia 8 marca 2005 r.
|
| Sygn. akt P 15/04 * |
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ |
Uzasadnienie:
I
A. Wątpliwości konstytucyjne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego występującego z pytaniem.
1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, dalej: WSA, postanowieniem z 29 czerwca 2004 r. (sygn. akt II SA/Gd 2156/01)
zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym dotyczącym zgodności art. 149 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004
r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593, dalej: ustawa o pomocy społecznej z 2004 r.) z art. 45 ust. 1, art. 77 ust.
2 oraz art. 184 zd. 1 Konstytucji. W dalszej kolejności, na wypadek, gdyby Trybunał uznał niekonstytucyjność zaskarżonego
przepisu, WSA wyraził kolejną wątpliwość konstytucyjną. Dotyczy ona wątpliwości co do zgodności art. 150 ustawy o pomocy społecznej.
Przepis ten przewiduje stosowanie ustawy nowej (tj. ustawy o pomocy społecznej z 2004 r.) dla spraw wszczętych i niezakończonych
w dniu wejścia tej ustawy. Wątpliwość co do konstytucyjności tego przepisu, podniesiona przez WSA, ma charakter zakresowy.
Zastrzeżenia konstytucyjne WSA odnoszą się więc do zakresu, w jakim art. 150 dotyczy spraw kierowanych do ponownego rozpoznania
w wyniku uchylenia decyzji negatywnej. Wzorcem konstytucyjnym jest art. 2 Konstytucji.
2. Stan faktyczny sprawy rozpatrywanej przez WSA przedstawiał się następująco:
Decyzją z 23 marca 2001 r. Kierownik Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Miastku odmówił Urszuli Mazurek przyznania
zasiłku stałego, powołując się na przepisy art. 27 ust. 1 oraz art. 43 ust. 1 i 3 ustawy o pomocy społecznej z 1990 r. Uznano
bowiem, że w sprawie nie zachodzą przesłanki ustawowe, wymagane do przyznania takiego zasiłku. Decyzja ta została utrzymana
w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Słupsku, a Urszula Mazurek wniosła na nią skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Skarżąca argumentowała, że w jej sprawie, wbrew ustaleniom organów administracji, zachodzi konieczność sprawowania stałej
opieki nad