Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 11 czerwca 2010 r.
|
| Sygn. akt P 15/09 |
Uzasadnienie:
I
1. Postanowieniem z 18 lutego 2009 r., uzupełnionym postanowieniem z 17 marca 2009 r. (sygn. akt II K 252/08), Sąd Rejonowy
w Lesznie wystąpił z pytaniem prawnym o stwierdzenie, czy art. 66 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. − Kodeks karny (Dz.
U. Nr 88, poz. 553, ze zm.; dalej: kodeks, k.k.) w zakresie, w jakim odnosi się do przestępstw zagrożonych karą od przekraczającej
3 lata pozbawienia wolności do nieprzekraczającej 5 lat pozbawienia wolności (dalej: kara pozbawienia wolności od 3 do 5 lat),
oraz art. 66 § 3 k.k. jest zgodny z art. 32 ust. 1, art. 37 ust. 1 i art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
z art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r. (Dz.
U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284, ze zm.; dalej: konwencja) oraz z art. 14 ust. 1 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i
Politycznych (Dz. U. z 1977 r. Nr 38, poz. 167; dalej: pakt).
Stan faktyczny w toczącej się przed pytającym sądem sprawie (w zakresie istotnym dla niniejszego postępowania) jest następujący:
Wobec pracownika punktu obsługi klienta jednego z domów maklerskich zatrudnionego na stanowisku specjalisty (dalej: pracownik)
toczyło się postępowanie karne dotyczące popełnienia przestępstwa określonego w art. 270 § 1 k.k., to jest fałszerstwa dokumentu.
Pracownik ten dwukrotnie sfałszował podpisy klientek domu maklerskiego, jednak − wyrokiem z kwietnia 2008 r. – sąd rejonowy
warunkowo umorzył wobec niego postępowanie karne (oskarżony twierdził, że zawsze kierował się dobrem klientów, nikogo nie
skrzywdził, nikt nie poniósł szkody, a on sam nie uzyskał żadnych profitów). W wyniku apelacji prokuratora sąd okręgowy uchylił
wyrok pierwszej instancji z uwagi na rażącą obrazę prawa materialnego − art. 66 § 3 k.k.