Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 11 grudnia 2013 r.
|
| Sygn. akt P 16/10 |
Uzasadnienie:
I
1. Postanowieniem z 24 marca 2010 r., sygn. akt II W 277/08, Sąd Rejonowy w Łobzie Wydział II Karny – Sekcja dla spraw o wykroczenia
(dalej: sąd pytający), wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym, czy art. 25 § 1 i 2 ustawy z dnia 20 maja
1971 r. – Kodeks wykroczeń (Dz. U. z 2007 r. Nr 109, poz. 756, ze zm.; dalej: k.w. lub Kodeks wykroczeń) w zakresie, w jakim
przewidują możliwość zamiany grzywny na pracę społecznie użyteczną, albo na areszt, jedynie jeśli jest to grzywna przekraczająca
kwotę 500 złotych, jest zgodny z art. 2 oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji
Pytanie prawne zostało przedstawione w związku z następującym stanem faktycznym: W 2008 r. wpłynął wniosek Komendy Powiatowej
Policji o ukaranie obwinionego za to, że kierował on pojazdem osobowym nie posiadając do tego uprawnień. Sąd uznał obwinionego
za winnego zarzucanego mu czynu z art. 94 § 1 k.w. i wymierzył mu karę w wysokości 500 zł, zasądzając jednocześnie koszty
postępowania w wysokości 100 zł. Ukarany wniósł o rozłożenie orzeczonej grzywny na raty, do czego przychylił się sąd, rozkładając
zsumowane należności sądowe na 10 rat, każda po 60 złotych. Ukarany nie wywiązywał się jednak z zobowiązania uiszczania rat,
a egzekucja komornicza okazała się nieskuteczna. Sąd odwołał rozłożenie grzywny na raty oraz uznał, że postępowanie egzekucyjne
nie dało ostatecznej odpowiedzi na pytanie, czy ukarany nie uiszcza grzywny z powodów obiektywnych, czy też uchyla się od
tego obowiązku.
Wątpliwości sądu pytającego związane są z treścią art. 25 § 1 i 2 k.w., który przez wskazanie kwoty 500 zł przyjmuje „sztuczny”,
jego zdaniem, próg możliwości stosowania subsydiarnych środków wykonania orzeczenia. Zdaniem sądu pytającego może to prowadzić
do faktycznej bezkarności sprawców wykroczeń skazanych na niewielką grzywnę. W