Postanowienie TK z dnia 19 grudnia 2017, sygn. P 16/16

1. Postanowieniem z 19 maja 2016 r. (sygn. akt III SA/Po 1167/15) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (dalej: sąd pytający lub WSA) przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne, czy art. 84 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1260, ze zm.; dalej: p.r.d. lub prawo o ruchu drogowym) w zakresie, w jakim nakłada na starostę obowiązek cofnięcia diagnoście uprawnienia do wykonywania badań technicznych bez uwzględnienia okoliczności podmiotowych i przedmiotowych, jest zgodny z art. 65 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 oraz art. 2 Konstytucji.

1.1. Pytanie prawne zostało przedstawione w związku z rozpoznawaną przez WSA skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z września 2015 r., utrzymującą w mocy decyzję Starosty K. z sierpnia 2015 r. o cofnięciu diagnoście uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów.

Ze stanu faktycznego sprawy wynika, że diagnosta 20 listopada 2010 r., po dokonaniu okresowego badania technicznego, dopuścił pojazd do ruchu mimo braku ważnego dokumentu poświadczającego sprawność zbiornika LPG. Właściciel pojazdu uzyskał taki dokument dopiero 27 listopada 2014 r. W związku z tym do Starosty K. wpłynęło zawiadomienie o rażącym naruszeniu przez diagnostę postanowień prawa o ruchu drogowym. Starosta K. uznał, że zostały spełnione przesłanki z art. 84 ust. 3 p.r.d. wydania decyzji o cofnięciu diagnoście uprawnienia do wykonywania badań technicznych. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że naruszenie podstawowych zasad wykonywania zawodu diagnosty i dopuszczenie do ruchu pojazdów o niesprawdzonym stanie technicznym doprowadziło do zagrożenia życia i zdrowia ludzkiego.

Odwołanie od powyższej decyzji nie zostało uwzględnione przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Organ ten wyjaśnił, że dla rozstrzygnięcia sprawy bez znaczenia było to, że badanie zbiornika LGP zakończyło się w końcu wynikiem pozytywnym. Dla