Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 17 lipca 2019 r.
|
| Sygn. akt P 16/17 |
Uzasadnienie
I
1. W sentencji postanowienia z 31 lipca 2017 r. (sygn. akt II Co 6541/16) Sąd Rejonowy Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu
– II Wydział Cywilny (dalej: sąd pytający) przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne, czy:
1) art. 15 ust. 1, 2 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r. poz. 1221, ze zm.;
dalej: u.p.t.u.) „w zakresie, w jakim nie określa w sposób bezpośredni statusu komornika sądowego jako podatnika podatku od
towarów i usług w związku z wykonywaniem czynności egzekucyjnych”, jest zgodny z art. 2, art. 84 i art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej
Polskiej,
2) art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. z 2017 r. poz. 1277, ze zm.;
dalej: u.k.s.e.) „w zakresie, w jakim nie określa w sposób bezpośredni podatku od towarów i usług jako składnika opłaty stosunkowej
naliczanej od wartości wyegzekwowanego świadczenia”, jest zgodny z art. 2, art. 64 ust. 2, art. 84 i art. 217 Konstytucji.
Ponadto – w uzasadnieniu postanowienia – sąd pytający powziął wątpliwość odnośnie do zgodności art. 49 ust. 1 u.k.s.e. z art.
64 ust. 1 Konstytucji.
1.1. Stan faktyczny poprzedzający wniesienie pytania prawnego.
W toku prowadzonych w trzech sprawach postępowań egzekucyjnych Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym Poznań-Grunwald i Jeżyce
– Marek Jessa (dalej: komornik) wyegzekwował świadczenia dochodzone przez wierzyciela, w związku z czym wydał w każdej z nich
postanowienie, w którym stwierdził zakończenie tychże postępowań oraz ustalił koszty egzekucyjne obciążające dłużnika, w tym
opłaty egzekucyjne obliczone na podstawie art. 49 ust. 1 u.k.s.e. W punkcie 3 każdego z wydanych postanowień komornik stwierdził,
że wykonane przez niego czynności podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i