Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 1 września 2004 r.
|
| Sygn. akt P 17/02 |
Uzasadnienie:
I
1. Sąd Okręgowy – Sąd Gospodarczy w Toruniu postanowieniem z 11 czerwca 2002 r., sygn. akt VI Gz 51/02 zwrócił się do Trybunału
Konstytucyjnego z pytaniem prawnym dotyczącym zgodności art. 47912 § 3 k.p.c. z art. 45 ust. l w związku z art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz z art. 6 ust. l Konwencji o ochronie
praw człowieka i podstawowych wolności (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284 ze zm.).
Wątpliwości Sądu wystąpiły w toku rozpoznania zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Sądu Rejonowego w Toruniu
z 12 października 2001 r. o zwrocie pozwu (sygn. akt V GC 1031/01).
Jak wynika z uzasadnienia pytania prawnego, powód nie dołączył do pozwu odpisu wezwania do dobrowolnego spełnienia żądania,
mimo takiego obowiązku wynikającego z art. 47912 § 2 k.p.c. Z uwagi na stwierdzone braki, pozwany został wezwany do uzupełnienia pisma procesowego w trybie art. 130 § l k.p.c.
Po bezskutecznym upływie terminu przewodniczący zwrócił pismo stronie. Powód w zażaleniu wniósł o uchylenie zarządzenia i
nadanie biegu sprawie.
Sąd Okręgowy – Sąd Gospodarczy powziął wątpliwość co do zgodności art. 47912 § 3 k.p.c. z przepisami Konstytucji, ze względu na jego restrykcyjność. Pytający Sąd nawiązał przy tym do dawnego brzmienia
przepisu, podkreślając, że wówczas brak wezwania do dobrowolnej zapłaty był oceniany wyłącznie przez pryzmat kosztów procesu.
Zdaniem Sądu zadającego pytanie kwestionowany przepis zawiera rozwiązanie sprzeczne z istotą braków formalnych pozwu uniemożliwiających
nadanie sprawie biegu w rozumieniu art. 130 § l k.p.c. Wynikający z art. 47912 § 3 k.p.c. nakaz stosowania art. 130 k.p.c., w tym sankcji w postaci zwrotu pisma po bezskutecznym upływie terminu wyznaczonego
przez przewodniczącego do uzupełnienia braku formalnego – w ocenie Sądu – stanowi ograniczenie prawa do sądu (art. 45