Postanowienie TK z dnia 26 lipca 2012, sygn. P 17/12

Sygnatura: P 17/12
Data orzeczenia: 26 lipca 2012
Sąd: Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)
Rodzaj: Postanowienie

Teza

Trybunał Konstytucyjny umorzył postępowanie w sprawie pytań prawnych dotyczących obowiązku zawieszenia postępowania przy zadawaniu pytań prawnych, uznając je za niedopuszczalne z powodu braku związku funkcjonalnego między odpowiedzią na pytanie a rozstrzygnięciem spraw toczących się przed sądem pytającym.

Istota

Sąd Okręgowy Warszawa-Praga zadał Trybunałowi Konstytucyjnemu cztery pytania prawne dotyczące zgodności § 106 ust. 1 Regulaminu urzędowania sądów powszechnych z art. 41 § 1 Prawa o ustroju sądów powszechnych i art. 92 ust. 1 Konstytucji. Pytania zostały zadane w związku z czterema różnymi sprawami toczącymi się przed tym sądem, w których wcześniej zadał on inne pytania prawne dotyczące różnych przepisów materialnych. Przepis zaskarżony…

jeszcze 130 słów

Pełna notatka w aplikacji QuickMap

Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Sentencja

postanawia: na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070, z 2005 r. Nr 169, poz. 1417, z 2009 r. Nr 56, poz. 459 i Nr 178, poz. 1375, z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 i Nr 197, poz. 1307 oraz z 2011 r. Nr 112, poz. 654) umorzyć postępowanie ze względu na niedopuszczalność wydania wyroku.

Uzasadnienie

POSTANOWIENIE
z dnia 26 lipca 2012 r.
Sygn. akt P 17/12

POSTANOWIENIE

z dnia 26 lipca 2012 r.

Sygn. akt P 17/12

Uzasadnienie:

1. Połączone pytania prawne.

1.1. Postanowieniem z 18 stycznia 2012 r. (sygn. akt II C 175/11) Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie, II Wydział Cywilny, przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne, czy § 106 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 lutego 2007 r. – Regulamin urzędowania sądów powszechnych (Dz. U. Nr 38, poz. 249, ze zm.; dalej: regulamin urzędowania sądów powszechnych lub regulamin) jest zgodny z art. 41 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070, ze zm.; dalej: prawo o ustroju sądów powszechnych) i art. 92 ust. 1 Konstytucji.

Powyższe pytanie prawne zostało zadane w związku z przedstawieniem przez sąd pytający w tej samej sprawie innego pytania prawnego. Postanowieniem z 17 stycznia 2012 r. sąd pytający zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego o rozstrzygnięcie, czy art. 42 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 24, poz. 110, ze zm.) i § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 sierpnia 1982 r. w sprawie stawek, warunków przyznawania i wypłaty ryczałtu przysługującego sędziom i pracownikom sądowym za dokonanie oględzin oraz stawek należności kuratorów (Dz. U. Nr 27, poz. 197, ze zm.) są zgodne z art. 92 ust. 1 Konstytucji (sygn. akt TK: P 12/12). Pytanie to dotyczyło zasad przyznawania wynagrodzenia kuratorowi sądowemu ustanowionemu dla pozwanego nieznanego z miejsca pobytu.

1.2. Postanowieniem z 18 stycznia 2012 r. (sygn. akt II C 652/11) Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie, II Wydział Cywilny, przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne, czy § 106 ust. 1 regulaminu urzędowania sądów powszechnych jest zgodny z art. 41 § 1 prawa o ustroju sądów powszechnych i art. 92 ust.

jeszcze 3387 słów

Przeczytaj pełną treść uzasadnienia

Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Szukasz podobnych spraw?

QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.

Wypróbuj za darmo