Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 2 października 2019 r.
|
| Sygn. akt P 17/17 |
Uzasadnienie
I
1. Postanowieniem z 24 lipca 2017 r., Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim, Zamiejscowy VII Wydział Karny w Hajnówce (dalej: pytający
sąd) zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym, czy art. 191 § 1a ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks
karny (ówcześnie: Dz. U. z 2016 r. poz. 1137, ze zm., obecnie: Dz. U. z 2018 r. poz. 1600, ze zm.; dalej: k.k.) w zakresie,
w jakim penalizuje zachowanie właściciela lokalu mieszkalnego także wobec osoby zajmującej ten lokal bez tytułu prawnego,
jest zgodny z art. 64 ust. 1 i 2 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji.
Rozpatrywana przez pytający sąd sprawa wynikła na następującym tle:
Posiadaczka spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego przeniosła je w 1998 r. − umową darowizny − na rzecz
córki i zięcia do ich majątku wspólnego, z zachowaniem prawa zamieszkiwania w tym lokalu do jej śmierci. Po zawarciu tej umowy
do mieszkania wprowadził się rodzony brat obdarowanej, nieposiadający zatrudnienia i utrzymujący się z zasiłku. Przez cały
okres wspólnego zamieszkiwania nie ponosił żadnych opłat, a wszelkie koszty związane z utrzymaniem mieszkania ponosiła matka,
która zmarła w 2014 r. Po jej śmierci, syn – rodzony brat (i szwagier) uprawnionych ze spółdzielczego własnościowego prawa
do lokalu mieszkalnego nie opuścił mieszkania, nie dbał o nie, urządzał libacje alkoholowe i stopniowo degradował jego wyposażenie.
Ponieważ brat obdarowanej nie ponosił żadnych opłat (uiszczanych przez nią, gdy bezskutecznie proponowała mu zawarcie umowy
najmu i ponoszenie kosztów utrzymania mieszkania), 31 listopada 2014 r. zleciła ona wstrzymanie dostaw energii elektrycznej,
zaś 10 września 2015 r. wniosła pozew o eksmisję i wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z lokalu. Wyrokiem z marca 2016
r. sąd uwzględnił powództwo i nakazał jej bratu opróżnienie i wydanie lokalu mieszkalnego