Trybunał Konstytucyjny uznał, że wprowadzenie terminu prekluzyjnego na składanie wniosków o potwierdzenie uprawnień kombatanckich z tytułu uczestnictwa w wydarzeniach grudnia 1970 r. narusza konstytucyjne zasady państwa prawnego i równości, ponieważ status kombatanta nabywa się z mocy ustawy, a nie z urzędowego potwierdzenia.
Istota
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zadał Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne dotyczące zgodności art. 22 ust. 4 ustawy o kombatantach z art. 2 i art. 32 Konstytucji. Sprawa dotyczyła Ryszarda B., któremu odmówiono przyznania uprawnień kombatanckich z tytułu określonego w art. 2 pkt 7 ustawy (poniesienie uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia w grudniu 1970 r. na Wybrzeżu) z powodu przekroczenia terminu na złożenie wniosku,…
📖jeszcze 140 słów
Pełna notatka w aplikacji QuickMap
Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.
orzeka: Art. 22 ust. 4 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 371 i Nr 181, poz. 1515, z 2003 r. Nr 72, poz. 658, z 2004 r. Nr 46, poz. 444 i Nr 281, poz. 2779, z 2005 r. Nr 163, poz. 1362, z 2006 r. Nr 170, poz. 1217, z 2007 r. Nr 99, poz. 658 i Nr 166, poz. 1172, z 2008 r. Nr 227, poz. 1505, z 2009 r. Nr 92, poz. 753 oraz z 2011 r. Nr 187, poz. 1109) w zakresie, w jakim określa termin do złożenia do Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniosku o przyznanie uprawnień z tytułu określonego w art. 2 pkt 7 tej ustawy, jest niezgodny z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
1. Na podstawie postanowienia z 14 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (dalej: WSA we Wrocławiu albo
sąd pytający) zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem, czy art. 22 ust. 4 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o
kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz.
371, ze zm.; dalej: ustawa o kombatantach lub u.k.) jest zgodny z art. 2 i art. 32 Konstytucji.
1.1.1. Decyzją z 16 maja 2008 r., utrzymaną w mocy przez decyzję z 17 czerwca 2008 r., Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów
i Osób Represjonowanych (dalej: Kierownik UdsKiOR) odmówił Ryszardowi B. przyznania uprawnień kombatanckich wynikających z
art. 2 pkt 7 u.k.
WSA we Wrocławiu, wyrokiem z 2 grudnia 2008 r. (sygn. akt IV SA/Wr 397/08), uchylił decyzje Kierownika UdsiKOR z 16 maja 2008
r. i z 17 czerwca 2008 r. WSA uznał, że Ryszard B. złożył wniosek o przyznanie uprawnień kombatanckich z uchybieniem terminu
wskazanego w art. 22 ust. 4 u.k. Sąd skierował sprawę do ponownego rozpoznania.
1.1.3. Decyzją z 9 lipca 2009 r. (nr DO-III/K0910/K-1208568/4/2009) Kierownik UdsKiOR w Warszawie, po ponownym rozpatrzeniu
sprawy Ryszarda B., utrzymał w mocy własną decyzję z 21 maja 2009 r. (DO-III/K0908/K-208568/4/2009) o umorzeniu postępowania.
Stwierdził brak podstaw prawnych do merytorycznego rozpoznania sprawy.
Na rozstrzygnięcie to Ryszard B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W skardze wskazał, że
decyzja Kierownika UdsKiOR z 9 lipca 2009 r. jest krzywdząca i niesprawiedliwa.
📖jeszcze 8739 słów
Przeczytaj pełną treść uzasadnienia
Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.