Uzasadnienie
| WYROK |
z dnia 16 lipca 2020 r.
|
| Sygn. akt P 19/19 * |
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ |
Uzasadnienie
I
1. Zgodnie z art. 89 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks wykroczeń (Dz. U. z 2019 r. poz. 821, ze zm.; dalej: k.w.), „Kto,
mając obowiązek opieki lub nadzoru nad małoletnim do lat 7, dopuszcza do przebywania małoletniego na drodze publicznej lub
na torach pojazdu szynowego, podlega karze grzywny albo karze nagany”.
2. Sąd Rejonowy w Sokółce, II Wydział Karny (dalej: sąd pytający), postanowieniem z 26 czerwca 2019 r. zwrócił się do Trybunału
Konstytucyjnego z pytaniem prawnym, czy art. 89 k.w. w zakresie, w jakim przewiduje odpowiedzialność osób mających obowiązek
opieki lub nadzoru nad małoletnim do lat 7 za przebywanie małoletniego na drodze publicznej lub na torach pojazdu szynowego,
jest zgodny z art. 2, art. 48 ust. 1 i art. 52 ust. 1 Konstytucji.
2.1. Pytanie prawne zostało zadane w związku z następującą sprawą rozpoznawaną przez sąd pytający:
Do sądu pytającego 20 marca 2019 r. wpłynęły wnioski o ukaranie dwóch kobiet za wykroczenie z art. 89 k.w. popełnione poprzez
dopuszczenie do poruszania się przez ich małoletnie dzieci wiejską drogą publiczną bez opieki. Obwinione w toku postępowania
podniosły, że w czasie objętym wnioskami dzieci pozostawały na drodze publicznej pod opieką osób dorosłych.
2.2. Uzasadnienie pytania prawnego sąd pytający rozpoczął od wykładni art. 89 k.w.
Zdaniem sądu pytającego, z brzmienia tego przepisu wynika, że „dziecko do lat 7 nie może przebywać na żadnej części drogi,
w tym na chodniku i drodze przeznaczonej wyłącznie dla pieszych, przy tym wynika stąd wprost również zakaz przebywania dziecka
do lat 7 w samochodzie, tramwaju, pociągu, autobusie, wózku dla dzieci, furmance, rowerze, czy jakimkolwiek innym pojeździe”.
Poprzez zwrot „dopuszcza” należy rozumieć zezwolenie na coś, przystanie na coś, nieprzeszkodzenie czemuś, zaakceptowanie