Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 18 stycznia 2006 r.
|
| Sygn. akt P 2/05 |
Uzasadnienie:
I
1. Sąd Rejonowy w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z 24 stycznia 2005 r. przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie,
czy art. 227 § 1 ustawy z dnia 16 września 1982 r. – Prawo spółdzielcze (Dz. U. Nr 30, poz. 210 ze zm.; dalej: prawo spółdzielcze),
w brzmieniu obowiązującym do dnia 15 stycznia 2003 r., jest zgodny z art. 64 ust. 2 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji.
Pytanie prawne zostało sformułowane w związku ze sprawą (sygn. akt I C 1078/03) z powództwa spółdzielni mieszkaniowej o eksmisję
z lokalu mieszkalnego. Jeden z pozwanych 14 lipca 1989 r. otrzymał przydział własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu
mieszkalnego. Dnia 26 października 1995 r. rada nadzorcza spółdzielni podjęła uchwałę o wykluczeniu go z rejestru członków
ze względu na niewywiązywanie się z obowiązku terminowego uiszczania opłat czynszowych. Pozwany nie odwołał się od tej uchwały.
Po upływie 6 miesięcy, zgodnie z art. 227 § 1 prawa spółdzielczego, spółdzielcze własnościowe prawo wygasło, a zatem pozwani
zamieszkują w przedmiotowym lokalu mieszkalnym bez tytułu prawnego. W związku z tym 28 października 2003 r. spółdzielnia wystąpiła
z pozwem o eksmisję.
Sąd przedstawiający pytanie prawne zaznaczył, że podstawą prawną powództwa jest art. 7 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o
spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116 ze zm.; dalej: ustawa o spółdzielniach mieszkaniowych).
Przesłanką konieczną eksmisji jest ustalenie, że pozwany utracił spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. Uchwała
o „wykluczeniu pozwanego z rejestru członków” została podjęta w 1995 r. W tej sytuacji dla oceny skutków prawnych podjętej
uchwały sąd musi odwołać się do obowiązującego wówczas art. 227 § 1 prawa spółdzielczego.
Pytanie prawne zostało oparte na następujących argumentach:
Art. 227 § 1 prawa spółdzielczego wprowadzał swoistą sankcję za utratę