Wyrok TK z dnia 05 grudnia 2023, sygn. P 2/17

1. Pytanie prawne zostało postawione w związku z następującą sprawą zawisłą przed sądem pytającym:

Powód prowadzi gospodarstwo rolne, na którym uprawia kukurydzę i proso. W 2012 roku w uprawach prowadzonych przez powoda doszło do powstania szkód spowodowanych przez jelenie i dziki. Powód wniósł o zasądzenie odszkodowania od koła łowieckiego, którego wysokość jest przedmiotem sporu rozpatrywanego przez sąd pytający. Niezależnie od kwestii wysokości odszkodowania, sąd pytający rozważa również kwestię wyłączeń odpowiedzialności odszkodowawczej koła łowieckiego, przewidzianych w ustawie z dnia 13 października 1995 r. – Prawo łowieckie (Dz. U. z 2015 r. poz. 2168; dalej: prawo łowieckie).

Na podstawie art. 46 pkt 1 prawa łowieckiego dzierżawca lub zarządca obwodu łowieckiego obowiązany jest do wynagrodzenia szkód wyrządzonych w uprawach i płodach rolnych przez dziki, łosie, jelenie, daniele i sarny. Stosownie do treści art. 48 tej ustawy ustala się wyłączenia odpowiedzialności odszkodowawczej dzierżawcy lub zarządcy, wskazując, że odszkodowanie nie przysługuje m.in.:

– posiadaczom uszkodzonych upraw lub płodów rolnych, którzy nie dokonali ich sprzętu w terminie 14 dni od dnia zakończenia okresu zbioru tego gatunku roślin w danym regionie, określonego przez sejmik województwa w drodze uchwały (art. 48 pkt 2 prawa łowieckiego),

– za szkody nieprzekraczające wartości 100 kg żyta w przeliczeniu na 1 hektar uprawy (art. 48 pkt 4 prawa łowieckiego).

Koło łowieckie powołało się na powyższe wyłączenia, odmawiając wypłaty odszkodowania za część zaistniałych szkód łowieckich. Odszkodowań nie wypłacono z uwagi na to, że wartość wyrządzonej szkody nie przekroczyła równowartości 100 kg żyta (tj. 3974,40 zł) lub też z uwagi na zbyt późny zbiór lub brak zbioru w wyznaczonym dla danego regionu terminie (przy czym należy zwrócić uwagę, że koło łowieckie – z powodu braku odpowiedniej uchwały właściwego sejmiku województwa