Uzasadnienie
| WYROK |
z dnia 1 października 2025 r.
|
| Sygn. akt Kp 2/25 |
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ |
Uzasadnienie
I
1. Wnioskiem z 14 marca 2025 r. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: Wnioskodawca) wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego,
w trybie art. 122 ust. 3 Konstytucji, o zbadanie zgodności z Konstytucją ustawy z dnia 21 lutego 2025 r. o zmianie ustawy
o wykonywaniu mandatu posła i senatora (dalej: ustawa nowelizująca).
Wnioskodawca zarzucił niezgodność: 1) art. 1 pkt 1 ustawy nowelizującej w zakresie, w jakim nadaje nowe brzmienie art. 5a
ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora (Dz. U. z 2024 r. poz. 907; dalej: ustawa o wykonywaniu
mandatu posła i senatora) w części obejmującej ust. 1 i 3, 2) art. 2 ustawy nowelizującej w zakresie, w jakim odsyła do art.
23 ust. 10a ustawy o wykonywaniu mandatu posła i senatora, z art. 7, art. 118 ust. 1, art. 119 ust. 1 i art. 121 ust. 2 Konstytucji
przez to, że zakres uchwalonych przez Senat poprawek wykroczył poza materię ustawy uchwalonej przez Sejm.
1.1. W ocenie Wnioskodawcy, poważne wątpliwości budziła analiza procesu ustawodawczego uchwalenia ustawy nowelizującej, zwłaszcza
na etapie prac senackich. Uchwalona przez Sejm 24 stycznia 2025 r. zmiana ustawy o wykonywaniu mandatu posła i senatora: „1)
nie przewidywała zmiany art. 5a w zakresie enumeratywnego określenia, które prawa i obowiązki wynikające z tej ustawy ulegają
zawieszeniu w czasie pozbawienia posła lub senatora wolności; 2) nie wprowadzała przesłanek, które powodują, że brak możliwości
rozpoczęcia odbywania kary pozbawienia wolności albo wykonywania postanowienia o zastosowaniu tymczasowego aresztowania przez
parlamentarzystę z ich przyczyny ma wpływ na zawieszenie wykonywania niektórych praw i obowiązków związanych z jego mandatem;
3) nie określała przypadków, kiedy posłowi lub senatorowi wypłaca się zaległe uposażenie i dietę parlamentarną, jeżeli odpadną
przesłanki pozbawienia wolności w stosunku do posła lub senatora;