Orzeczenie TK z dnia 01 czerwca 1993, sygn. P 2/92
Sygnatura
P 2/92
Data orzeczenia
Sąd
Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)
Teza
Trybunał Konstytucyjny rozstrzygał konflikt między zmianą ustawodawstwa socjalnego a ochroną konstytucyjnych praw nabytych obywateli, uznając że pozbawienie zasiłków jedynych żywicieli rodzin narusza zasady demokratycznego państwa prawnego.
Istota
Naczelny Sąd Administracyjny skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytania prawne dotyczące zgodności przepisów ustawy o zatrudnieniu i bezrobociu z 1991 r. z Konstytucją. Chodziło o art. 20 ust. 2 i art. 61 ust. 1, które pozbawiły prawa do zasiłku bezrobotnych będących jedynymi żywicielami rodzin oraz…
📖jeszcze 97 słów
Pełna notatka w aplikacji QuickMap
Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.
orzeka: 1) przepis art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu (Dz. U. Nr 106, poz. 457; z 1992 r. Nr 21, poz. 84; Nr 78, poz. 394) w zakresie w jakim wyłącza prawo do zasiłku bezrobotnym dla których prawo to zostało poprzednio przewidziane w art. 15 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 29 grudnia 1989 r. o zatrudnieniu (Dz. U. Nr 75, poz. 446; z 1990 r. Nr 9, poz. 57 i Nr 56, poz. 323; z 1991 r. Nr 7, poz. 24 i Nr 46, poz. 201) oraz przepis art. 61 ust. 1 ustawy przewidujący utratę praw do zasiłków nabytych na podstawie przepisu art. 15 ust. 2 pkt 4 powołanej ustawy z dnia 29 grudnia 1989 r. są niezgodne z art. 1, art. 68 i art. 79 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej pozostawionych w mocy art. 77 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym (Dz. U. Nr 84, poz. 426). 2) przepis art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu powołanej w pkt 1 orzeczenia, przewidujący utratę praw do zasiłków nabytych na podstawie przepisu art. 15 ust. 2 pkt 10 powołanej w punkcie 1 orzeczenia ustawy z dnia 29 grudnia 1989 r. o zatrudnieniu po upływie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu jest niezgodny z art. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej pozostawionym w mocy Ustawą Konstytucyjną z dnia 17 października 1992 r. 3) przepis art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu, powołanej w pkt 1 orzeczenia w zakresie w jakim wyłącza prawo do zasiłku bezrobotnym dla których prawo to zostało poprzednio przewidziane w art. 15 ust. 2 pkt 10 powołanej ustawy z dnia 29 grudnia 1989 r. o zatrudnieniu nie jest zgodny z art. 1 i art. 68 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej pozostawionych w mocy Ustawą Konstytucyjną z dnia 17 października 1992 r.
Skład Orzekający Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu po podjęciu postanowienia na rozprawie
w dniu 26 maja 1992 r. wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z następującym pytaniem prawnym:
Czy przepis art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu (Dz. U. Nr 106, poz. 457, zm.
z 1992 r. Nr 21, poz. 84) pomijający warunek przyznania zasiłku dla bezrobotnych przewidziany poprzednio w art. 15 ust. 2
pkt 10 ustawy z dnia 29 grudnia 1989 r. o zatrudnieniu (Dz. U. Nr 75, poz. 446 ze zm.) oraz przepis art. 61 ust. 1 ustawy
przewidujący utratę praw do zasiłków nabytych na podstawie wskazanego przepisu art. 15 ust. 2 pkt 10 ustawy z dnia 29 grudnia
1989 r. są zgodne z art. 1 i art. 68 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Powyższe pytanie prawne wyłoniło się w związku z toczącym się postępowaniem sądowym wszczętym skargą Zbigniewa D. na decyzję
Wojewody Wrocławskiego z dnia 24 lutego 1992 r. Nr BP. 01160/41/92 utrzymującą w mocy decyzję kierownika Urzędu Rejonowego
we Wrocławiu z dnia 10 stycznia 1992 r. Nr RN (BP-W)9233)4103)352/92 o utracie od dnia 1 marca 1992 r. prawa do zasiłku dla
bezrobotnych.
Przy rozpoznawaniu tej sprawy Składowi Orzekającemu Naczelnego Sądu Administracyjnego nasunęły się istotne wątpliwości co
do zgodności z zasadami demokratycznego państwa prawnego wymienionych wyżej przepisów wprowadzonych do ustawy z dnia 16 października
1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu (Dz. U. Nr 106, poz. 457; zm. z 1992. Nr 21, poz. 84), które odbierają obywatelom uprawnienia
dobrze nabyte pod rządami poprzednio obowiązujących przepisów.
Skład Orzekający podał, że skarżący nabył prawo do zasiłku dla bezrobotnych na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 grudnia
1989 r. o zatrudnieniu (Dz. U. Nr 75, poz.
📖jeszcze 5867 słów
Przeczytaj pełną treść uzasadnienia
Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.