OrzeczeniaInterpretacjeTematy
Zaloguj sięWypróbuj

Orzeczenie TK z dnia 28 września 1993, sygn. P 2/93

Sygnatura
P 2/93
Data orzeczenia
Sąd
Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)

Teza

Trybunał Konstytucyjny uznał, że Minister Spraw Wewnętrznych przekroczył delegację ustawową, wprowadzając w rozporządzeniu czasowe ograniczenia ważności pozwoleń na broń bez wyraźnego upoważnienia ustawowego.

Istota

Naczelny Sąd Administracyjny skierował pytanie prawne do Trybunału Konstytucyjnego dotyczące zgodności § 2 ust. 1 i § 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z 1990 r. w sprawie pozwoleń na broń z ustawą o broni, amunicji i materiałach wybuchowych z 1961 r. oraz z Konstytucją RP. Rozporządzenie…

jeszcze 100 słów

Pełna notatka w aplikacji QuickMap

Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.

Sentencja

orzeka: 1. przepis § 2 ust. 1 i 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 29 października 1990 r. w sprawie określenia organów właściwych do wydawania pozwoleń na broń, ustalania wzorów pozwoleń na broń oraz określenia istotnych części broni i amunicji (Dz.U. z 1990 r. Nr 76, poz. 452), jest niezgodny z przepisami art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 31 stycznia 1961 r. o broni, amunicji i materiałach wybuchowych (Dz.U. z 1961 r. Nr 6. poz. 43. zm.: 1983 r. Nr 6, poz. 35; z 1988 r. Nr 41, poz. 324 oraz 1989 r. Nr 35, poz. 192) i z art. 56 ust. 3 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r., 2. przepis § 5 rozporządzenia wymienionego w pkt 1 jest niezgodny z art. 5 ust. 3 ustawy wymienionej w pkt 1, a także z art. 56 ust. 3 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. Równocześnie Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że na podstawie art. 9 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym (tekst jedn. Dz.U. z 1991 r. Nr 109, poz. 470; zm. z 1993 r. Nr 47, poz. 213), wymienione w pkt 1 i 2 sentencji przepisy § 2 ust. 1 i 2 pkt 5 oraz § 5 powołanego rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 29 października 1990 r., podlegają zmianie bądź uchyleniu zgodnie z treścią orzeczenia, nie później, niż w terminie 3 miesięcy od przedłożenia orzeczenia Ministrowi Spraw Wewnętrznych. W przeciwnym razie przepisy te tracą moc z upływem wspomnianego terminu 3-miesięcznego.

Uzasadnienie

ORZECZENIE
z dnia 28 września 1993 r.
Sygn. akt P 2/93

Uzasadnienie

I

1
Skład orzekający Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, działając na podstawie art. 25 ust. 1 w związku z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym (tekst jednolity: Dz.U. z 1991 r. Nr 109, poz. 470; zm.: z 1993 r. Nr 47, poz. 213), postanowieniem z dnia 23 kwietnia 1993 r. zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego o udzielenie odpowiedzi na następujące pytanie prawne:
2
"Czy § 2 ust. 1 i § 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 29 października 1990 r. w sprawie określenia organów właściwych do wydawania pozwoleń na broń, ustalenia wzorów pozwoleń na broń oraz określenia istotnych części broni i amunicji (Dz.U. Nr 76, poz. 452) jest zgodny z ustawą z dnia 31 stycznia 1961 r. o broni, amunicji i materiałach wybuchowych (Dz.U. Nr 6 poz. 43; zm.: z 1983 r. Nr 6, poz. 35; z 1988 r. Nr 41; poz. 324 i z 1989 r. Nr 35, poz. 192), a nadto z art. 1 i art. 56 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?"
3
W uzasadnieniu pytania skład orzekający Naczelnego Sądu Administracyjnego stwierdza, iż przez powołaną ustawę o broni, amunicji i materiałach wybuchowych Minister Spraw Wewnętrznych został zobowiązany (upoważniony) do określenia w drodze rozporządzenia:
4
1) co należy uważać za istotne części broni lub amunicji (art. 1 ust. 4),
5
2) innych, niż wymienione w ustawie, kategorii osób, które mogą posiadać broń bez pozwolenia, jak również innych niż wymienione w ustawie rodzajów broni, które można posiadać bez pozwolenia wydanego przez organy Policji (art. 4 ust. 6),
6
3) organów Policji właściwych do wydawania pozwoleń na broń oraz wzorów pozwoleń na broń (art. 5 ust. 3),
7
4) zasad i trybu zbycia broni i amunicji (art. 12 ust. 3).
jeszcze 2859 słów

Przeczytaj pełną treść uzasadnienia

Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.

Szukasz podobnych spraw?

QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.

Wypróbuj za darmo