Orzeczenie TK z dnia 13 września 1994, sygn. P 2/94

1. Pytanie prawne skierowane do TK przez skład orzekający Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku podnosi zagadnienie zgodności niektórych przepisów (§ 11 ust. 1, § 12 i § 21 ust. 4) rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 14 lutego 1987 r. w sprawie zasad sporządzania aktów stanu cywilnego, prowadzenia i kontroli ksiąg stanu cywilnego, ich przechowywania oraz zabezpieczania (Dz. U. Nr 7, poz. 43) z art. 80 i art. 27 ustawy z dnia 29 września 1986 r. – Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz. U. Nr 36, poz. 180 z późn. zm.). Kwestionowane przepisy rozporządzenia ustanowiły zasadę, iż odpisy zupełne a także skrócone aktów stanu cywilnego (aktu urodzenia, aktu małżeństwa i aktu zgonu) sporządza się na drukach według wzorów określonych w załącznikach do tego rozporządzenia (§ 11 ust. 1), zaś nazwę miejscowości, w której nastąpiło zdarzenie mające wpływ na stan cywilny osoby i wymagające zarejestrowania wpisuje się do odpisu aktu stanu cywilnego w brzmieniu aktualnie obowiązującym; w razie zmiany nazwy miejscowości adnotację o tej zmianie wpisuje się w akcie stanu cywilnego w formie wzmianki dodatkowej (§ 12). Prócz urzędu stanu cywilnego adresatem tych zasad stały się również archiwa państwowe. Zgodnie z § 21 ust. 4 rozporządzenia archiwa państwowe wydając odpisy z ksiąg stanu cywilnego, stosują druki określone w § 11 ust. 1 rozporządzenia.

Punktem odniesienia dla kontroli powyższych przepisów, zdaniem NSA, winien być art. 27 Prawa o aktach stanu cywilnego zobowiązujący Ministra Spraw Wewnętrznych do określenia w drodze rozporządzenia szczegółowych zasad “sporządzania aktów stanu cywilnego, prowadzenia i kontroli ksiąg stanu cywilnego, ich przechowywania i zabezpieczenia”, jak również art. 80 tej ustawy stanowiący, że “odpis zupełny stanowi dosłowne powtórzenie treści aktu stanu cywilnego wraz ze wszystkimi wzmiankami dodatkowymi... “ Zdaniem składu orzekającego NSA, wskazane