Uzasadnienie
| WYROK |
z dnia 6 lipca 1999 r.
|
| Sygn. akt P 2/99 |
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ |
Uzasadnienie:
I
1. W sprawie o sygn. akt III K 265/98 Sąd Okręgowy we Wrocławiu postanowieniem z 21 stycznia 1999 r. na podstawie art. 193
Konstytucji RP i art. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102, poz. 643) skierował do
Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne treści następującej:
“Czy przepis art. 9 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Przepisy wprowadzające kodeks karny (Dz.U. Nr 88, poz. 554) jest
zgodny z art. 31 ust. 3, 32 ust. 1 i 42 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej”.
Przytoczone powyżej pytanie prawne pozostaje w związku z toczącym się przed Sądem Okręgowym we Wrocławiu postępowaniem karnym,
w którym zdaniem Sądu, istnieje możliwość zastosowania kwestionowanego przepisu.
Art. 9 ustawy z 6 czerwca 1997 r. – Przepisy wprowadzające kodeks karny brzmi następująco:
“§ 1. Bieg terminu przedawnienia umyślnych przestępstw przeciwko życiu, zdrowiu, wolności i wymiarowi sprawiedliwości zagrożonych
karą pozbawienia wolności powyżej trzech lat, popełnionych przez funkcjonariuszy publicznych w okresie od 1 stycznia 1944
r. do 31 grudnia 1989 r. – w czasie lub w związku z pełnieniem ich funkcji, rozpoczyna się od dnia 1 stycznia 1990 r. Przepis
art. 4 § 1 kodeksu karnego nie ma w tych wypadkach zastosowania.
§ 2. W stosunku do sprawców czynów określonych w § 1, nie stosuje się wydanych przed dniem 7 grudnia 1989 r. przepisów ustaw
i dekretów, które przewidują amnestię lub abolicję”
Sąd Okręgowy podnosi wątpliwości dotyczące zgodności § 2 powyższego artykułu przede wszystkim z zasadą lex retro non agit
wyrażoną w art. 42 ust. 1 konstytucji. Ma ona, zdaniem Sądu, charakter zasady konstytucyjnej wynikającej z zasady demokratycznego
państwa prawa i oznacza m.in. “niedopuszczalność zastosowania wobec sprawcy przestępstwa