Wyrok TK z dnia 07 listopada 2005, sygn. P 20/04

1. Sąd Najwyższy przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne, czy art. 94 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.; dalej: przepisy wprowadzające) jest zgodny z art. 2, art. 32, art. 178 ust. 1 i art. 180 Konstytucji.

Pytanie prawne zostało sformułowane w związku ze sprawą (sygn. akt III PO 1/04) dotyczącą odwołania sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego od decyzji Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 marca 2004 r. (L. Prez.Ia/S-1102/13/04) o przeniesieniu na stanowisko sędziego wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Uzasadnienie pytania prawnego ogranicza się do przedstawienia stanowisk stron postępowania przed Sądem Najwyższym, tj. skarżącego i Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego, dotyczących oceny konstytucyjności art. 94 § 1 przepisów wprowadzających.

Zgodnie z art. 94 § 1 zd. 1 przepisów wprowadzających, w okresie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie przepisów ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sędzia Naczelnego Sądu Administracyjnego może być przeniesiony przez Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego, po zasięgnięciu opinii Kolegium tego Sądu, na stanowisko sędziego wojewódzkiego sądu administracyjnego w miejscowości, w której dotychczas pełnił służbę, z pozostawieniem mu prawa do wynagrodzenia i tytułu przysługującego sędziemu Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Skarżący upatruje niekonstytucyjność wskazanych unormowań w tym, że wbrew swojej stylistyce, odebrały one przenoszonym sędziom uprawnienia przysługujące im dotychczas i nabyte pod rządem obowiązującego przed 1 stycznia 2004 r. ustawodawstwa, chociażby prawo przejścia w stan spoczynku po ukończeniu 60 roku życia w razie przepracowania nie mniej niż 9 lat na stanowisku sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Skarżący zwraca