Postanowienie TK z dnia 11 października 2017, sygn. P 21/16

Sygnatura: P 21/16
Data orzeczenia: 11 października 2017
Sąd: Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)
Rodzaj: Postanowienie

Teza

Trybunał Konstytucyjny umorzył postępowanie w sprawie kontroli konstytucyjności przepisów ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi, uznając, że skierowane przez sąd pytanie prawne nie spełniało konstytucyjnej przesłanki funkcjonalnej, ponieważ kwestionowane przepisy nie miały relewantnego związku z rozstrzygnięciem konkretnej sprawy, w związku z którą pytanie zostało zadane.

Istota

Sąd Okręgowy w Poznaniu skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne dotyczące zgodności z Konstytucją art. 4, art. 5 ust. 1 i art. 12 ustawy z 2011 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa. Pytanie powstało w toku sprawy, w której spółka dzierżawiąca grunty rolne od Agencji Nieruchomości Rolnych domagała się przedłużenia umowy dzierżawy, podczas gdy Agencja, powołując się na art. 4 ustawy zmieniającej, zaproponowała zmniejszenie areału dzierżawy o 30%. Strony nie doszły do porozumienia co do warunków nowej…

jeszcze 178 słów

Pełna notatka w aplikacji QuickMap

Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Sentencja

postanawia: na podstawie art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2072) umorzyć postępowanie. Orzeczenie zapadło jednogłośnie.

Uzasadnienie

POSTANOWIENIE
z dnia 11 października 2017 r.
Sygn. akt P 21/16

POSTANOWIENIE

z dnia 11 października 2017 r.

Sygn. akt P 21/16

Uzasadnienie

1. Sąd Okręgowy w Poznaniu, XII Wydział Cywilny (dalej: Sąd Okręgowy w Poznaniu lub sąd pytający) w postanowieniu z 4 listopada 2016 r. (sygn. akt XII C 1562/13), na wezwanie Prezesa TK w zarządzeniu z 12 października 2016 r. o usunięcie braków formalnych, doprecyzował wcześniejsze pytanie prawne z 22 września 2016 r., stwierdzając, że przedmiotem zaskarżenia są wyłącznie art. 4, art. 5 ust. 1 oraz art. 12 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 233, poz. 1382; dalej: ustawa zmieniająca z 2011 r.).

Sąd pytający wskazał, że przedmiot zaskarżenia obejmuje zarzut niezgodności:

1) art. 4 ustawy zmieniającej z 2011 r. z art. 2, art. 20, art. 21 ust. 2 w związku z art. 64 ust. 1 i 2, art. 22 oraz art. 31 ust. 3 Konstytucji,

2) art. 5 ust. 1 ustawy zmieniającej z 2011 r. z art. 20, art. 32 ust. 1 i 2 oraz art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji,

3) art. 12 ustawy zmieniającej z 2011 r. z art. 2 Konstytucji.

1.1. W stanie faktycznym sprawy spółka wygrała przetarg na dzierżawienie gruntów i obiektów byłego Państwowego Przedsiębiorstwa Rolnego. Dnia 30 grudnia 1992 r. spółka zawarła z Agencją Własności Rolnej Skarbu Państwa (dalej: agencja) umowę dzierżawy tych gruntów i obiektów wraz z obowiązkiem wejścia w stosunki prawne z pracownikami i spłacenia obciążeń. Spółka na podstawie tej umowy dzierżawiła pierwotnie ponad 600 ha gruntów rolnych. Umowa dzierżawy była przedłużana i aktualizowana przez aneksy.

W szczególności w aneksie z 2004 r. strony umowy dzierżawy ustaliły jej jednolity tekst po wcześniejszych zmianach. Zgodnie z § 3 ust. 3 tego aneksu postanowiono, że: „strony ustalają, że z

jeszcze 3501 słów

Przeczytaj pełną treść uzasadnienia

Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Szukasz podobnych spraw?

QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.

Wypróbuj za darmo