Uzasadnienie
| WYROK |
z dnia 27 lutego 2007 r.
|
| Sygn. akt P 22/06 * |
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ |
Uzasadnienie:
I
1. Dwa sądy – Sąd Okręgowy w Sieradzu i Sąd Rejonowy w Iławie – zwróciły się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniami prawnymi
(odpowiednio: postanowieniem z 31 marca 2006 r., sygn. akt I Cz. 72/06 i postanowieniem z 17 maja 2006 r., sygn. akt I Co
349/06, uzupełnionym postanowieniem z 27 czerwca 2006 r.), dotyczącymi zgodności art. 45 ust. 4 ustawy z 29 sierpnia 1997
r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. Nr 133, poz. 882, ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2006 r. Nr 167, poz. 1191; dalej:
ustawa komornicza) z art. 2 i art. 32 Konstytucji. Pytania te zostały skierowane do łącznego rozpoznania zarządzeniem Prezesa
Trybunału Konstytucyjnego z 3 lipca 2006 r.
Wątpliwości obu sądów powstały na gruncie analogicznych stanów faktycznych, w których wierzyciele – sądy rejonowe w Płocku
i Sochaczewie – skierowali do komorników wnioski egzekucyjne, domagając się wyegzekwowania od dłużników (osób fizycznych)
należności sądowych. Komornicy, działając na podstawie art. 43 w związku z art. 45 ust. 3 ustawy komorniczej wezwali sądy-wierzycieli
do uzupełnienia wniosków egzekucyjnych przez uiszczenie we wskazanym terminie opłat pod rygorem zwrotu wniosków. Wierzyciele
– w trybie art. 767 k.p.c. – wnieśli skargi na czynności komorników, wnosząc o ich uchylenie i zobowiązanie komorników do
dalszego prowadzenia egzekucji. Sieradzki sąd okręgowy bada zażalenie płockiego sądu na werdykt sądu rejonowego w Zduńskiej
Woli oddalający taką skargę, natomiast iławski sąd rejonowy bada skargę sądu sochaczewskiego w pierwszej instancji.
Argumentacja obu pytających sądów jest po części tożsama, a po części komplementarna.
Na podstawie art. 3a ustawy komorniczej komornik dokonuje czynności egzekucyjnych w sprawach cywilnych „na własny koszt”,
z czym harmonizuje art. 45 ust. 2 ustawy komorniczej, stanowiący, że za dokonaną egzekucję świadczeń pieniężnych komornik
pobiera od