Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 26 listopada 2012 r.
|
| Sygn. akt P 22/12 |
Uzasadnienie:
I
1. Sąd Okręgowy w Poznaniu postanowieniem z 12 stycznia 2012 r. (uzupełnionym postanowieniem z 26 marca 2012 r.) przedstawił
Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne, czy art. 4 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy – Prawo
o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2009 r. Nr 1, poz. 4, dalej: ustawa zmieniająca z 2008
r.) jest zgodny z: a) art. 2 w związku z art. 7 i art. 186 ust. 1 Konstytucji, b) art. 178 ust. 2, art. 179 i art. 180 ust.
2 Konstytucji
Pytanie prawne zostało przedstawione w sprawie toczącej się z powództwa Tomasza L. przeciwko sądowi rejonowemu o ustalenie,
że od 29 stycznia 2009 r. powód pełni urząd na stanowisku sędziego sądu okręgowego w sądzie rejonowym i o zasądzenie od pozwanego
wyrównania wynagrodzenia. Powód postanowieniem Prezydenta RP z 26 stycznia 2009 r. został powołany na stanowisko sędziego
sądu okręgowego na podstawie art. 65a ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz.
1070, ze zm.); nominację odebrał 29 stycznia 2009 r. Sąd rejonowy wyrokiem oddalił powództwo, gdyż uznał, że art. 4 ustawy
zmieniającej z 2008 r. dotyczy zarówno sędziów, którzy uzyskali „awans poziomy” przed dniem wejścia w życie tej ustawy, jak
i tych, którzy awans taki uzyskali po tym dniu; w konsekwencji sąd rejonowy przyjął, że powód 29 stycznia 2009 r. uzyskał
awans poziomy i tego samego dnia – na podstawie art. 4 pkt 1 ustawy zmieniającej z 2008 r. – utracił go. Powód wniósł apelację
od wyroku sądu rejonowego.
W uzasadnieniu pytania prawnego Sąd Okręgowy w Poznaniu zaznaczył, że jego wątpliwości co do konstytucyjności art. 4 pkt 1
i 3 ustawy