Postanowienie TK z dnia 06 listopada 2013, sygn. P 24/13

1. Na podstawie postanowienia z 15 maja 2013 r. Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie, II Wydział Cywilny (dalej: sąd pytający), wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym, czy § 24 ust. 2 Regulaminu Trybunału Konstytucyjnego, stanowiącego załącznik do uchwały Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Trybunału Konstytucyjnego z dnia 3 października 2006 r. w sprawie Regulaminu Trybunału Konstytucyjnego (M. P. Nr 72, poz. 720; dalej: Regulamin TK) jest zgodny z art. 40 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK).

1.1. Pytanie zostało zadane w związku z następującym stanem faktycznym: Powódka wytoczyła przeciwko powodowi powództwo o rozwód. W wyroku sąd orzekł rozwód małżonków, uwzględniając zgodne wnioski stron o orzeczenie rozwodu z winy pozwanego. Na podstawie postanowienia z 8 marca 2013 r. sąd skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne dotyczące zgodności art. 79 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 594, ze zm.: dalej: ustawa o kosztach sądowych) z art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji. Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 29 kwietnia 2013 r. wezwał sąd do usunięcia braków formalnych pytania prawnego, przez wskazanie, w jakim zakresie odpowiedź na pytanie może mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy toczącej się przed sądem, w związku z którą pytanie zostało postawione.

1.2. Sąd pytający wskazał, po przeanalizowaniu przepisów ustawy o TK, że ustawodawca nie przewidział trybu uzupełnienia braków formalnych pytania prawnego. Nie jest zatem możliwe nałożenie na sąd obowiązków w tym zakresie pod rygorem zwrotu pytania prawnego. Postępowanie dotyczące uzupełnienia braków formalnych pisma inicjującego postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym zostało ograniczone do wniosków