Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 28 lipca 2003 r.
|
| Sygn. akt P 26/02 |
Uzasadnienie:
I
A. Problem będący przedmiotem oceny Trybunału Konstytucyjnego
1. Sąd pytający zakwestionował zgodność z Konstytucją regulacji zwalniającej Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki od obowiązku
zwrotu kosztów postępowania przed sądem antymonopolowym.
B. Kwestionowany przepis
2. Zgodnie z art. 47954 ustawy z 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (dalej: k.p.c.) w postępowaniu przed sądem antymonopolowym
Prezes Urzędu Regulacji Energetyki nie ma obowiązku wnoszenia opłaty sądowej i zwrotu kosztów postępowania.
C. Stanowiska uczestników postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym
3. Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Antymonopolowy w postanowieniu z 22 października 2002 r. (sygn. akt XVII Ame 87/02) przedstawił
Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawne co do zgodności z Konstytucją przepisu art. 47954 k.p.c. w zakwestionowanym zakresie.
Pytanie prawne zostało skierowane w związku z toczącym się przed sądem postępowaniem w sprawie z odwołania Południowego Koncernu
Energetycznego S.A. w Katowicach od decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki (sygn. akt XVII Ame 87/02).
Sąd pytający uzasadniając wyrażoną w pytaniu prawnym wątpliwość co do konstytucyjności zakwestionowanego przepisu, przedstawił
następujące argumenty:
Zasadą postępowania cywilnego jest, że strona przegrywająca sprawę ma obowiązek zwrotu przeciwnikowi kosztów obrony, tj. tych,
które są niezbędne do celowego dochodzenia praw i obrony (art. 98 k.p.c.). Do kosztów tych zalicza się koszty sądowe. Zwrot
następuje na żądanie strony wygrywającej.
Zwolnienie strony przegrywającej – Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki od obowiązku zwrotu kosztów postępowania sądowego skutkuje
tym, że strona wygrywająca nie może domagać się zwrotu poniesionych przez nią wydatków, wskazanych w przepisach ogólnych o
postępowaniu cywilnym. Wyłączenie możliwości odzyskania kosztów procesu przez stronę wnoszącą odwołanie i wygrywającą spór
różnicuje tym samym sytuację stron postępowania przed sądem, obciążając obowiązkiem ponoszenia kosztów procesu tylko jedną
z nich. Zakwestionowany przepis prowadzi zatem do sytuacji, w której wygrywający