Wyrok TK z dnia 25 października 2006, sygn. P 28/05

1. Postanowieniem z 3 sierpnia 2005 r. Sąd Okręgowy w Warszawie, Wydział XV Gospodarczy wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym, którym objęte zostały dwie wątpliwości konstytucyjne, dotyczące przepisów mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy zawisłej przed tym sądem.

Pierwsza część pytania prawnego obejmuje wątpliwość, czy art. 46 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1504 ze zm.; dalej: prawo energetyczne) w zakresie, w jakim nie zawiera wystarczających wytycznych co do treści rozporządzenia wykonawczego oraz nie jest wystarczająco dookreślony, w szczególności w odniesieniu do zasad rozliczeń za energię elektryczną pomiędzy zakładami przesyłającymi energię elektryczną a przedsiębiorstwami energetycznymi wytwarzającymi energię elektryczną na własne potrzeby, jest zgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji.

Na wypadek uznania przez Trybunał Konstytucyjny, że art. 46 prawa energetycznego jest zgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji lub uznania, że przepis ten nie jest z tym przepisem niezgodny, sąd pytający skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie, czy § 36 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 14 grudnia 2000 r. w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz zasad rozliczeń w obrocie energią elektryczną (Dz. U. z 2001 r. Nr 1, poz. 7; dalej: rozporządzenie taryfowe) w zakresie, w jakim reguluje kwestię zasad rozliczeń za energię elektryczną zakładów przesyłających energię elektryczną z przedsiębiorstwami energetycznymi wytwarzającymi energię elektryczną na własne potrzeby, jest zgodny z art. 64 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji.

Problem konstytucyjny objęty pytaniem prawnym powstał w związku z postępowaniem zawisłym przed sądem pytającym z powództwa Polskich Sieci Energetycznych SA w Warszawie o zasądzenie od pozwanego –