Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 17 lipca 2014 r.
|
| Sygn. akt P 28/10 |
Uzasadnienie:
I
1. Postanowieniem z 10 czerwca 2010 r., sygn. akt VIII GC 1107/09, Sąd Rejonowy dla miasta stołecznego Warszawy w Warszawie,
Wydział VIII Gospodarczy (dalej: pytający sąd), wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym, czy art. 1 pkt 3
lit. a ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.
U. Nr 234, poz. 1571; dalej: ustawa nowelizująca k.p.c.) w części, w której został uchylony art. 1302 § 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 269, ze zm.; dalej: k.p.c.), jest
zgodny z art. 7 i art. 121 ust. 2 w związku z art. 118 ust. 1 Konstytucji.
Wątpliwość sądu powstała na tle następującego stanu faktycznego:
W wyniku wytoczonego przez spółkę powództwa Sąd Rejonowy dla miasta stołecznego Warszawy w Warszawie, Wydział VIII Gospodarczy
wydał wyrok m.in. uwzględniający powództwo o zapłatę co do kwoty 2659,60 zł wraz z ustawowymi odsetkami. Pozwana wniosła od
tego wyroku apelację, zachowując trzytygodniowy termin jej wniesienia. Wskazując prawidłowo wartość przedmiotu zaskarżenia
na kwotę 2660 zł, uiściła kwotę 54 zł opłaty od apelacji. Pismo to zostało wniesione przez stronę reprezentowaną przez zawodowego
pełnomocnika (radcę prawnego) i przezeń podpisane.
Apelacja ta nie została jednak opłacona prawidłowo, albowiem wysokość opłaty zaniżono. Zgodnie z art. 13 ustawy z dnia 28
lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398, ze zm.; dalej ustawa o kosztach sądowych):
„Opłatę stosunkową pobiera się w sprawach o prawa majątkowe; wynosi ona 5% wartości przedmiotu sporu lub przedmiotu zaskarżenia,
jednak nie mniej niż 30 złotych i nie więcej niż 100 000 złotych”. Z art. 3 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych oraz