Wyrok TK z dnia 02 grudnia 2014, sygn. P 29/13

Sygnatura: P 29/13
Data orzeczenia: 02 grudnia 2014
Sąd: Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)
Rodzaj: Wyrok

Teza

Trybunał Konstytucyjny uznał, że skrócenie okresu vacatio legis do jednego dnia dla ustawy reintrodukującej niezmienioną normę karną po wyroku TK nie narusza Konstytucji, ponieważ zmiana miała charakter czysto techniczny i nie wprowadzała nowej regulacji, a jej celem było uniknięcie luki penalizacyjnej.

Istota

Sąd Rejonowy Katowice-Wschód w Katowicach skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne dotyczące konstytucyjności art. 1 pkt 1 ustawy z 10 maja 2012 r. o zmianie Kodeksu karnego i ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, w kontekście zachowania odpowiedniego okresu vacatio legis. Pytanie powstało w toku sprawy karnej o naruszanie praw pracowników przez nieodprowadzanie składek. Sąd kwestionował sposób wprowadzenia zmian po wyroku TK z 2010 r., który uznał art. 218 § 1 k.k. za niekonstytucyjny, odraczając utratę…

jeszcze 183 słowa

Pełna notatka w aplikacji QuickMap

Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Sentencja

orzeka: Art. 1 pkt 1 w związku z art. 4 ustawy z dnia 10 maja 2012 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. poz. 611) jest zgodny z art. 2 w związku z art. 88 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz nie jest niezgodny z art. 88 ust. 2 Konstytucji.

Uzasadnienie

WYROK
z dnia 2 grudnia 2014 r.
Sygn. akt P 29/13 *
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK

z dnia 2 grudnia 2014 r.

Sygn. akt P 29/13 *

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Uzasadnienie:

1. Sąd Rejonowy Katowice-Wschód w Katowicach, na podstawie postanowienia z 13 czerwca 2013 r. (sygn. akt III K 125/12), przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne, czy art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 10 maja 2012 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. poz. 611; dalej: ustawa nowelizująca), w związku z nakazem zachowania odpowiedniej vacatio legis, jest zgodny z art. 2 w związku z art. 88 ust. 1 i 2 Konstytucji.

Pytanie prawne sformułowano w toku rozpoznania sprawy oskarżonego o popełnienie czynów polegających na złośliwym lub uporczywym naruszaniu praw pracowników w związku z brakiem odprowadzania składek na ubezpieczenie społeczne. Zarzuty postawione w akcie oskarżenia dotyczyły czynów określonych w art. 218 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, ze zm.; dalej: kodeks karny). W toku rozpoznania sprawy przez pytający sąd powołany przepis kodeksu karnego utracił moc obowiązującą w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 18 listopada 2010 r., sygn. P 29/09 (OTK ZU nr 9/A/2010, poz. 104). W swoim wyroku Trybunał uznał niekonstytucyjność art. 218 § 1 kodeksu karnego, odraczając jednak termin utraty mocy obowiązującej tego przepisu o 18 miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw. Publikacja tego wyroku nastąpiła 30 listopada 2010 r., w efekcie czego art. 218 § 1 kodeksu karnego przestał obowiązywać z upływem 30 maja 2012 r.

Wspomniany tutaj przepis zastąpiono art. 218 § 1a kodeksu karnego. Przepis ten – mający taką samą treść, jak obowiązujący wcześniej art. 218 § 1 kodeksu karnego – wprowadzono na podstawie art. 1 pkt 1 ustawy nowelizującej. Ustawa uchwalona 10 maja 2012 r. została ogłoszona w Dzienniku Ustaw 30 maja

jeszcze 5049 słów

Przeczytaj pełną treść uzasadnienia

Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Szukasz podobnych spraw?

QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.

Wypróbuj za darmo