Istotą sprawy było naruszenie przez ustawodawcę, poprzez nowelizację ustawy lustracyjnej bez przepisów przejściowych, konstytucyjnej zasady zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa wobec osób, które działały w oparciu o pierwotny stan prawny, co skutkowało stwierdzeniem niekonstytucyjności części kwestionowanych przepisów.
Istota
Sąd Apelacyjny w Warszawie skierował pytanie prawne do Trybunału Konstytucyjnego w związku z toczącym się postępowaniem lustracyjnym wobec Krzysztofa S., który złożył oświadczenie lustracyjne i zrezygnował z funkcji publicznej (sędziego i wojewody) w czasie, gdy obowiązywał art. 29 ustawy lustracyjnej przewidujący umorzenie postępowania w takim przypadku. Nowelizacja ustawy z 1998 r. uchylająca ten przepis spowodowała…
📖jeszcze 160 słów
Pełna notatka w aplikacji QuickMap
Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.
orzeka: 1. Art. 40 ust. 1 i 4 w związku z art. 3 ustawy z dnia 11 kwietnia 1997 r. o ujawnieniu pracy lub służby w organach bezpieczeństwa państwa lub współpracy z nimi w latach 1944-1990 osób pełniących funkcje publiczne (tekst jednolity z 1999 r. Dz.U. Nr 42, poz. 428; zm.: Nr 57, poz. 618, Nr 62, poz. 681, Nr 63 poz. 701) w zakresie w jakim dotyczy osób, które zgodnie z art. 29 ustawy (Dz.U. z 1997 r. Nr 70, poz. 443) i w czasie jego obowiązywania zrezygnowały z pełnienia funkcji publicznej lub kandydowania na taką funkcję albo odwołane zostały z takiej funkcji – jest niezgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przez to, że narusza wyrażoną w nim zasadę ochrony zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa a także bezpieczeństwa prawnego jednostki; – nie jest niezgodny z art. 7 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Ponadto na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102, poz. 643) p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie w zakresie objętym pkt. 2 pytania prawnego z uwagi na zbędność wydania orzeczenia.
1. Postanowieniem z 2 lutego 2000 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie Wydział V Lustracyjny przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu
następujące pytanie prawne: 1) co do zgodności art. 40 ust. 1 i 4 w związku z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 11 kwietnia 1997
r. o ujawnieniu pracy lub służby w organach bezpieczeństwa państwa lub współpracy z nimi w latach 1944-1990 osób pełniących
funkcje publiczne (tekst jednolity z 1999 r. Dz.U. Nr 42, poz. 428) z art. 2, 7 i 32 ust. 1 Konstytucji RP, w których zostały
wyrażone zasady demokratycznego państwa prawnego, praworządności i równości wobec prawa – w stosunku do tych osób, które w
myśl przepisu art. 29 cytowanej ustawy (Dz.U. z 1997 r. Nr 70, poz. 443) i w czasie jej obowiązywania przed jej nowelizacją
z dnia 18 czerwca 1998 r. (Dz.U. Nr 131, poz. 860), zrezygnowały z pełnienia funkcji publicznej lub kandydowania na taką funkcję
albo odwołane zostały z takiej funkcji; 2) co do zgodności art. 22 ust. 2 zdanie drugie ustawy z dnia 11 kwietnia 1997 r.
o ujawnieniu pracy lub służby w organach bezpieczeństwa państwa lub współpracy z nimi w latach 1944-1990 osób pełniących funkcje
publiczne (tekst jednolity z 1999 r. Dz.U. Nr 42, poz. 428) z art. 2, 7 i 42 ust. 3 Konstytucji RP, w których zostały wyrażone
zasady demokratycznego państwa prawnego i praworządności oraz domniemania niewinności.
Przedstawione pytanie prawne co do zgodności art. 40 ust. 1 i 4 w związku z art. 3 ustawy z 11 kwietnia 1997 r. z art. 2,
7 i 32 ust. 1 Konstytucji RP, pozostaje w związku z rozpoznawaną przez Sąd Apelacyjny
📖jeszcze 7065 słów
Przeczytaj pełną treść uzasadnienia
Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.