Postanowienie TK z dnia 26 marca 2002, sygn. P 3/02

1. Postanowieniem z 11 lutego 2002 r. (sygn. akt IV Cz 51/02) Sąd Okręgowy w Słupsku – IV Wydział Cywilny Odwoławczy zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym czy art. 1301 kodeksu postępowania cywilnego (dalej: kpc) w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 7 ustawy z dnia 24 maja 2000 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego, ustawy o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz ustawy o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. Nr 48, poz. 554) zgodny jest z art. 32 ust. 1 i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP.

Wątpliwości Sądu powstały na gruncie sprawy, w której spółdzielnia mieszkaniowa wystąpiła na formularzu PU (z załącznikiem WD) o zasądzenie od lokatorki kwoty 1364,58 PLN z odsetkami z tytułu opłat za ogrzewanie jej mieszkania. Sąd rejonowy wydał stosowny nakaz zapłaty, od którego pozwana wniosła sprzeciw na formularzu SpN z załącznikiem WD. Sprzeciw ten został odrzucony przez sąd rejonowy (na podstawie art. 1301 § 1 kpc) ze względu na brak podpisu w odpowiedniej rubryce. Pozwana złożyła zażalenie, domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia i zarzucając zastosowanej przez