Uzasadnienie
| WYROK |
z dnia 26 kwietnia 2005 r.
|
| Sygn. akt P 3/04 * |
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ |
Uzasadnienie:
I
1. Sąd Okręgowy w Kielcach Wydział VI Ubezpieczeń Społecznych, po podjęciu postanowienia z 30 grudnia 2003 r. (sygn. akt VI
U 2984/03), wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym, czy przepisy art. 111 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 ustawy z
dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. Nr 162, poz. 1118 ze zm., obecnie
tekst jednolity: Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353 ze zm.; dalej: ustawa o emeryturach i rentach z FUS) są zgodne z art. 2
i art. 32 Konstytucji.
Pytanie Sądu Okręgowego zostało skierowane w związku z rozpoznawaną przez ten sąd sprawą odwołania Janiny Miśkiewicz od wydanej
na podstawie art. 111 ustawy o emeryturach i rentach z FUS decyzji ZUS Oddział w Kielcach z 7 lutego 2003 r., którą odmówiono
wnioskodawczyni przeliczenia podstawy wymiaru emerytury przy uwzględnieniu wynagrodzenia pobranego przez dwadzieścia lat kalendarzowych.
W uzasadnieniu pytania prawnego sąd wskazał, że ma wątpliwości co do zgodności z Konstytucją art. 111 ust. 1 pkt 3 ustawy
o emeryturach i rentach z FUS, który uzależnia ponowne przeliczenie emerytury od wykazania, iż wskaźnik wysokości podstawy
wymiaru wyliczony od wynagrodzenia osiągniętego w ciągu dwudziestu lat kalendarzowych wybranych z całego okresu ubezpieczenia,
przypadających przed rokiem zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie emerytury, jest wyższy niż wskaźnik wysokości podstawy
wymiaru poprzednio obliczonego. Wyższy wskaźnik podstawy wymiaru obliczony od dochodów osiągniętych w ciągu dwudziestu lat
mnoży się przez kwotę bazową ostatnio przyjętą do wyliczenia świadczenia (art. 111 ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z
FUS).
Wątpliwość Sądu Okręgowego wynika z faktu, że wymogi określone w art. 111 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach
z FUS