Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 16 marca 2010 r.
|
| Sygn. akt P 3/07 |
Uzasadnienie:
I
1. Postanowieniem z 6 grudnia 2006 r. (sygn. akt II K 518/06), uzupełnionym postanowieniem z 8 stycznia 2007 r., Sąd Rejonowy
w Rzeszowie, Wydział II Karny (dalej: sąd lub pytający sąd), wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym, czy
art. 213 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, ze zm.; dalej: k.k.), w części, w której
uzależnia stwierdzenie braku popełnienia przestępstwa w sytuacji podnoszenia lub rozgłaszania prawdziwego zarzutu od ustalenia,
że zarzut ten służy obronie społecznie uzasadnionego interesu, jest zgodny z art. 54 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji.
Wątpliwości co do konstytucyjności wskazanego przez pytający sąd przepisu powstały w związku z rozpatrywaną przez sąd sprawą
z oskarżenia prywatnego Tadeusza L. przeciwko Andrzejowi F. Oskarżyciel prywatny zarzucił Andrzejowi F. pomówienie, polegające
na opublikowaniu jego danych osobowych na liście tajnych współpracowników służby bezpieczeństwa PRL, umieszczonej w internecie.
Postępowanie toczy się o czyn określony w art. 212 § 1 k.k., ze względu jednak na sposób opublikowania danych, sąd uprzedził
strony o możliwości zakwalifikowania tego czynu na podstawie art. 212 § 2 k.k. (typ kwalifikowany przestępstwa pomówienia).
Sąd, przedstawiając pytanie prawne, uzasadnia wątpliwości co do konstytucyjności kwestionowanego przepisu, cytując obszernie
orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z 30 października 2006 r., sygn. P 10/06 (OTK ZU nr 9/A/2006, poz. 128), oraz zdania
odrębne od tego wyroku. Powołuje się w szczególności na następujące argumenty. Kontratyp przestępstwa pomówienia, ustanowiony
w art. 213 § 2 k.k., zachodzi w razie zaistnienia łącznie dwóch przesłanek. Pierwsza z nich – niebudząca w ocenie sądu zastrzeżeń
– to prawdziwość stawianego zarzutu. Wątpliwości wywołuje natomiast druga przesłanka – obrona społecznie uzasadnionego interesu.
Zdaniem pytającego sądu, kryterium zakwalifikowania prawdziwej wypowiedzi jako spełniającej wymóg służenia