Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 24 września 2013 r.
|
| Sygn. akt P 3/13 |
Uzasadnienie:
I
1. Postanowieniem z 28 stycznia 2013 r. (sygn. akt V GC 886/12) Sąd Rejonowy w Gorzowie Wielkopolskim przedstawił Trybunałowi
Konstytucyjnemu pytanie prawne
czy art. 95 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (Dz. U. z 2012 r. poz. 1376 ze zm.; dalej: prawo bankowe)
w związku z art. 244 § 1 i art. 252 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz.
296, ze zm.; dalej: k.p.c.) w części, w jakiej nadaje moc prawną dokumentu urzędowego wyciągom z ksiąg rachunkowych banku
w odniesieniu do praw i obowiązków wynikających z czynności bankowych w postępowaniu cywilnym prowadzonym wobec przedsiębiorców,
jest
zgodny z art. 2, art. 20, art. 32 ust. 1 zdanie pierwsze Konstytucji.
Pytanie prawne zostało sformułowane w związku z następującym stanem faktycznym:
Bank BPH SA w Warszawie wniósł 22 lutego 2012 r. pozew przeciwko Sławomirowi K., prowadzącemu działalność gospodarczą o zapłatę
w postępowaniu nakazowym kwoty 41 836,99 zł. W uzasadnieniu bank wskazał, że dochodzona wierzytelność pozwanego wobec osoby
trzeciej – spółki z ograniczoną odpowiedzialnością pod firmą P. została przelana na rzecz banku na podstawie umowy o świadczeniu
usługi transfinancing. Jako dowód istnienia zadłużenia bank przedstawił umowę dotyczącą wykupu wierzytelności oraz dwa wyciągi
z własnych ksiąg rachunkowych ze wskazaniem jako tytułu zadłużenia określonych faktur.
Na podstawie pozwu 26 czerwca 2012 r. wydany został nakaz zapłaty, od którego zarzuty złożył pozwany, domagając się uchylenia
nakazu oraz oddalenia powództwa. Nie kwestionując istnienia ani ważności umowy transfinancingu pozwany podniósł, że bank nie
wykazał skutecznego nabycia i posiadania wierzytelności. Na skutek wniesienia zarzutów sprawa została skierowana do rozpoznania
w postępowaniu zwykłym, a następnie przez sąd gospodarczy, ponieważ dotyczy stosunku cywilnego pomiędzy przedsiębiorcami w
związku z prowadzoną