Uzasadnienie
| WYROK |
z dnia 19 lipca 2016 r.
|
| Sygn. akt Kp 3/15 * |
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ |
Uzasadnienie
I
1. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: Prezydent lub Wnioskodawca) we wniosku z 3 sierpnia 2015 r. wystąpił do Trybunału
Konstytucyjnego o zbadanie zgodności:
1) art. 1 pkt 3 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz ustawy – Kodeks rodzinny
i opiekuńczy (dalej: ustawa z 25 czerwca 2015 r.), w części dotyczącej dodawanego do ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce
nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r. poz. 782; dalej: u.g.n. lub ustawa o gospodarce nieruchomościami) art. 214a, w związku
z art. 3 ust. 1 ustawy z 25 czerwca 2015 r., z art. 64 ust. 1 i 2 w związku z art. 32 ust. 1 i art. 31 ust. 3, art. 21 ust.
2 oraz art. 2 Konstytucji, w zakresie wyrażonych w tym przepisie zasad zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez
nie prawa, niedziałania prawa wstecz oraz ochrony praw nabytych;
2) art. 1 pkt 3 ustawy z 25 czerwca 2015 r., w części dotyczącej dodawanego do ustawy o gospodarce nieruchomościami art. 214b,
w związku z art. 3 ust. 1 ustawy z 25 czerwca 2015 r., z art. 64 ust. 1 i 2 w związku z art. 31 ust. 3 oraz art. 2 Konstytucji,
w zakresie wyrażonych w tym przepisie zasad zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa, niedziałania prawa
wstecz oraz ochrony praw nabytych.
1.1. Uzasadniając zarzuty sformułowane wobec dodawanego ustawą z 25 czerwca 2015 r. art. 214a u.g.n., Prezydent podniósł,
co następuje:
1.1.1. W jego ocenie, kwestionowana regulacja jest kolejną próbą ograniczania uprawnień byłych właścicieli przez wprowadzenie
bardzo znaczącego rozszerzenia przesłanek odmowy uwzględnienia wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego w porównaniu
ze stanem prawnym wynikającym z dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st.
Warszawy (Dz. U.