Uzasadnienie
| WYROK |
z dnia 17 października 2024 r.
|
| Sygn. akt P 3/23 |
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ |
Uzasadnienie
I
1. Postanowieniem z 3 lutego 2023 r. Sąd Apelacyjny (dalej także: pytający sąd), na podstawie art. 193 Konstytucji, skierował
do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne o następującej treści: „Czy art. 56 ust. 2h pkt 4 w zw. z art. 56 ust. 1 pkt 12b
ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (Dz. U. 2022, poz. 1385 t.j.; dalej: prawo energetyczne), w zakresie,
jakim przewiduje obowiązek nałożenia administracyjnej kary pieniężnej za złożenie po terminie sprawozdania, o którym mowa
w art. 43d ust. 1 powołanej ustawy, w sztywno określonej wysokości, jest zgodny z art. 2, art. 10 ust. 1, 2 w związku z art.
175 ust. 1, art. 20 w zw. z art. 22, art. 45 ust. 1 w zw. z art. 178 ust. 1 Konstytucji?”.
1.1. Sąd Apelacyjny wskazał, że spełnia przesłankę podmiotową (jest sądem w rozumieniu Konstytucji). W opinii pytającego sądu
spełnione zostały również przesłanki: przedmiotowa – pytanie dotyczy normy prawnej oraz funkcjonalna – od odpowiedzi Trybunału
Konstytucyjnego zależy rozstrzygnięcie toczącego się postępowania, w tym wypadku – uwzględnienia apelacji.
1.2. Pytający sąd na wstępie streścił stan faktyczny będący podłożem pytania prawnego. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki
(dalej: Prezes URE) w czerwcu 2020 r. wydał decyzję o nałożeniu kary na przedsiębiorcę. Podstawą decyzji były art. 56 ust.
1 pkt 12b, art. 56 ust. 2 i 3, art. 56 ust. 2h pkt 4 w związku z art. 56 ust. 6 i 6a oraz art. 43d ust. 1 prawa energetycznego
w związku z art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256,
ze zm.; dalej: k.p.a.) i art. 30 ust. 1 prawa energetycznego oraz art. 75 ust. 2 ustawy z dnia 31