Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 27 lutego 2008 r.
|
| Sygn. akt P 31/06 |
Uzasadnienie:
I
1. Sąd Okręgowy w Tarnowie, Wydział II Karny, postanowieniem z 8 czerwca 2006 r., sygn. akt II Ka 164/06, zwrócił się do Trybunału
Konstytucyjnego z pytaniem prawnym, czy art. 42 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553,
ze zm.; dalej: kodeks karny albo k.k.), stanowiący podstawę orzekania środka karnego zakazu prowadzenia pojazdu określonego
rodzaju w zakresie, w jakim zezwala na orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów, do kierowania którymi nie jest konieczne posiadanie
uprawnień stwierdzonych przez upoważniony organ (w tym pojazdów „niemechanicznych”, np. rowerów), jest zgodny z art. 31 ust.
1 i 3 oraz art. 52 ust. 1 Konstytucji.
Pytanie zostało zadane na podstawie następującego stanu faktycznego: Piotr R. został oskarżony o to, że kierował na drodze
publicznej rowerem, nie stosując się do orzeczonego wyrokami Sądu Rejonowego w Brzesku (o sygn. akt II K 32/03 i II K 224/04)
zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych i rowerów (art. 244 k.k.). Sąd Rejonowy w Brzesku wyrokiem z 23 marca 2006 r. (sygn.
akt II K 62/06) uznał oskarżonego za winnego popełnienia czynu zarzucanego, stanowiącego występek, o którym mowa w art. 244
k.k.
Oskarżony i jego obrońca wnieśli od tego wyroku apelację. Sąd Okręgowy (sąd pytający) rozważył, czy możliwość orzekania na
podstawie art. 42 § 1 k.k. środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów, do kierowania którymi nie jest wymagane uprawnienie
nadane przez upoważniony organ, jest zgodna z Konstytucją.
Sąd przypomniał, że po wejściu w życie, z dniem 1 lipca 1999 r., przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu
drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908, ze zm.; dalej: prawo o ruchu drogowym), na podstawie art. 87, art. 96 i art.
97