Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 21 października 2009 r.
|
| Sygn. akt P 31/07 |
Uzasadnienie:
I
1. Postanowieniem z 28 maja 2007 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy-Żoliborza w Warszawie, Wydział IV Karny, zwrócił się z pytaniem
prawnym, czy art. 115 ust. 3 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 90,
poz. 631, ze zm.; dalej: ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych) jest zgodny z art. 42 ust. 1 oraz art. 31 ust. 3
Konstytucji.
W ocenie Sądu Rejonowego dla Warszawy-Żoliborza w Warszawie, art. 115 ust. 3 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych
jest niezgodny z art. 42 ust. 1 oraz art. 31 ust. 3 Konstytucji. Sąd zwrócił uwagę, że ustawowy opis zabronionego zachowania
powinien być na tyle precyzyjny, aby nie dopuszczał do rozbieżnych interpretacji rozszerzających lub zawężających sferę penalizacji.
Ponadto przypomniał, że problem określoności prawa karnego, z którym wiąże się zasada nullum crimen sine lege (wynikająca z art. 42 ust. 1 Konstytucji) był wielokrotnie przedmiotem rozważań Trybunału Konstytucyjnego, który wskazywał
na konieczność precyzji szczególnie w określaniu przepisów karnych.
Zdaniem Sądu Rejonowego dla Warszawy-Żoliborza w Warszawie, art. 115 ust. 3 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych
nie spełnia wymogu określoności, ponieważ nie wynika precyzyjnie z niego, jakie zachowania są przez ten przepis penalizowane.
Następnie sąd zwrócił uwagę, że konstrukcja tego przepisu jest przez doktrynę prawa uznawana za wadliwą, gdyż zwrot „w inny
sposób niż określony (…) narusza” pozbawiony jest znamion czynu zabronionego, co z kolei uniemożliwia rozpoznanie, jakie zachowania
będą podlegać karze.
W ocenie sądu stawiającego pytanie prawne, art. 115 ust. 3 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych narusza również,
wyrażoną w art. 31 ust. 3, zasadę proporcjonalności. Zakres penalizacji wyznaczony przez ten przepis jest bowiem zbyt szeroki
i nadmiernie ogranicza prawa i wolności