Postanowienie TK z dnia 01 czerwca 2017, sygn. P 32/15

1. Na podstawie postanowienia z 11 września 2014 r. (sygn. akt VII U 405/13) Sąd Rejonowy dla Warszawy-Żoliborza w Warszawie – VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych (dalej: sąd pytający) przedstawił Trybunałowi pytanie prawne, czy art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz. U. z 2014 r. poz. 159, ze zm.; dalej: ustawa zasiłkowa) w związku z art. 84 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1442, ze zm.; dalej: ustawa systemowa) – rozumiany w ten sposób, że dopuszcza wydanie decyzji nakazującej zwrot nienależnie pobranych świadczeń z zasiłku chorobowego za okres 3 lat wstecz liczony od dnia ostatniej wypłaty, bez względu na upływ czasu od daty ostatniej wypłaty nienależnie pobranego świadczenia – jest zgodny z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji.

1.1. Pytanie prawne zostało przedstawione w związku z toczącym się przed sądem postępowaniem w sprawie odwołania od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej: ZUS) nakazującej zwrot zasiłku chorobowego z funduszu chorobowego wraz z odsetkami.

Zaskarżoną decyzją – wydaną 16 września 2013 r. – ZUS odmówił ubezpieczonej prawa do zasiłku chorobowego za okresy od 31 sierpnia 1999 r. do 31 maja 2000 r. oraz od 19 września 2000 r. do 2 października 2000 r., a także zobowiązał ubezpieczoną do zwrotu zasiłku chorobowego z funduszu chorobowego za wskazane okresy w kwocie 15 207,30 zł brutto wraz z odsetkami w kwocie 30 665,70 zł brutto.

Ubezpieczona zaskarżyła decyzję ZUS, zarzucając tej decyzji błąd w ustaleniach faktycznych oraz naruszenie przepisów prawa. Złożyła ponadto wniosek o przedstawienie przez sąd Trybunałowi pytania prawnego.

Na gruncie stanu faktycznego sprawy, sąd pytający stwierdził, że