Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 6 lutego 2007 r.
|
| Sygn. akt P 33/06 |
Uzasadnienie:
I
1. Postanowieniem z 22 maja 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 962/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej jako: WSA
albo pytający sąd), wystąpił z następującym pytaniem prawnym: „czy art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o
podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50, ze zm.) w zakresie, w jakim ustala maksymalną
stawkę podatku akcyzowego dla wyrobów przemysłu spirytusowego i drożdżowego oraz wyrobów tytoniowych dla podatników dokonujących
czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jest zgodny z art. 84, art. 92 ust.
1 oraz art. 217 Konstytucji”.
Zakwestionowany art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy z 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (dalej:
u.p.t.u. lub ustawa z 1993 r.) stanowi:
„Art. 37. 1. Stawki akcyzy w stosunku do ceny sprzedaży u podatników dokonujących czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a u importerów do podstawy określonej w art. 36 ust. 2-2c, wynoszą odpowiednio u
podatników dokonujących czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i u importera,
dla:
1) wyrobów przemysłu spirytusowego i drożdżowego oraz wyrobów tytoniowych (załącznik nr 6, poz. 13 i 17) 95% i 1900%”.
Relewantny w sprawie jest również art. 37 ust. 2 pkt 1 u.p.t.u., na podstawie którego Minister Finansów został upoważniony
m.in. do obniżania stawek akcyzy w drodze rozporządzenia. Powołana delegacja została wykonana przez wydanie rozporządzenia
Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 27, poz. 269, ze zm.; dalej: r.p.a. albo
rozporządzenie z 22 marca 2002 r.). Stosownie do zróżnicowanych możliwości dookreślenia obniżonej stawki akcyzy, wskazanych
przez art. 37 ust. 3 u.p.t.u., stawki podatku akcyzowego