Postanowienie TK z dnia 26 czerwca 2007, sygn. P 34/06

1. Sąd Okręgowy Słupsku, IV Wydział Cywilny Odwoławczy, (dalej: SO w Słupsku lub sąd pytający) postanowieniem z 6 czerwca 2006 r. zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym, czy art. 45 ust. 4 in fine ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. Nr 133, poz. 882, ze zm.; dalej: ustawa o komornikach), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 24 września 2004 r. o zmianie ustawy o komornikach sądowych i egzekucji oraz o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 236, poz. 2356; dalej: ustawa zmieniająca), jest zgodny z art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji.

Wątpliwości co do konstytucyjności wskazanego przepisu pojawiły się w związku z następującym stanem faktycznym:

W dniu 24 stycznia 2006 r. wpłynęła do Sądu Rejonowego w Lęborku skarga wierzyciela Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Północ na czynności komornika sądowego. W skardze tej wierzyciel wniósł o zmianę i uchylenie zarządzenia komornika w sprawie zwrotu wniosku egzekucyjnego z powodu nieuiszczenia przez wierzyciela opłaty stosunkowej od wniosku. Jednoczenie wierzyciel wniósł o nakazanie komornikowi podjęcia czynności egzekucyjnych bez żądania uiszczenia opłaty stosunkowej od wierzyciela. Rozpoznając przedmiotową skargę Sąd Rejonowy w Lęborku, mocą postanowienia z 10 lutego 2006 r. uznał, że komornik sądowy nie naruszył przepisów regulujących postępowanie egzekucyjne i skargę oddalił.

Opierając się na powyższym stanie faktycznym, SO w Słupsku powziął wątpliwość, czy przepisy dotyczące opłaty stosunkowej od wniosku o wszczęcie egzekucji na polecenie sądu albo prokuratora, są zgodne z określoną w art. 2 Konstytucji zasadą sprawiedliwości społecznej oraz powiązanych z nią zasad równości i przyzwoitej legislacji. Ponadto SO w Słupsku uznał, że zasadna byłaby również kontrola art. 45 ust. 4 ustawy o komornikach z zasadą prawa do sądu,