Postanowienie TK z dnia 29 października 2013, sygn. P 34/12
Sygnatura
P 34/12
Data orzeczenia
Sąd
Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)
Rodzaj
Postanowienie
Teza
Trybunał Konstytucyjny umorzył postępowanie w sprawie konstytucyjności art. 75 § 1a k.k. ze względu na utratę przez pytanie prawne charakteru konkretnej kontroli konstytucyjnej, gdyż sąd pytający prawomocnie rozstrzygnął sprawę, w związku z którą pytanie zostało zadane, na podstawie innego, niezaskarżonego przepisu.
Istota
Sąd Rejonowy dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne dotyczące zgodności art. 75 § 1a k.k. z Konstytucją. Pytanie powstało w toku postępowania o zarządzenie wykonania kary wobec skazanego, któremu warunkowo zawieszono wykonanie kary za przestępstwo z użyciem przemocy wobec osoby najbliższej. Kurator wnioskował o wykonanie kary na podstawie art. 75 § 1a k.k., powołując się na ponowne użycie przez skazanego przemocy w okresie próby. Sąd pierwszej instancji zarządził wykonanie kary, ale sąd odwoławczy uchylił to postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W trakcie tego ponownego rozpatrywania sąd skierował pytanie prawne do TK. Jednak jeszcze…
📖jeszcze 251 słów
Pełna notatka w aplikacji QuickMap
Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.
postanawia: na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070, z 2005 r. Nr 169, poz. 1417, z 2009 r. Nr 56, poz. 459 i Nr 178, poz. 1375, z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 i Nr 197, poz. 1307 oraz z 2011 r. Nr 112, poz. 654) umorzyć postępowanie ze względu na niedopuszczalność wydania wyroku.
1. Postanowieniem z 11 lipca 2012 r. (sygn. akt XIV Ko 1939/12/S) Sąd Rejonowy dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie, Wydział
XIV Karny, przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne, czy art. 75 § 1a ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks
karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, ze zm.; dalej: k.k.) jest zgodny z art. 32 ust. 1 w związku z art. 2 oraz art. 31 ust. 3, art.
42 ust. 2 w związku z art. 42 ust. 3 i art. 42 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 2, art. 31 ust. 3 w związku z art.
2 i w związku z art. 42 ust. 1 Konstytucji.
Przed sądem pytającym – Sądem Rejonowym dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie toczyło się postępowanie (sygn. akt XIV Ko 1939/12/S)
o zarządzenie wykonania kary pozbawienia wolności wobec skazanego prawomocnym wyrokiem tego sądu z 28 kwietnia 2011 r. (sygn.
akt XIV K 400/11/S). W wyroku tym orzeczono wobec skazanego karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej
wykonania na 3-letni okres próby za przestępstwo z art. 207 § 1 i art. 157 § 1 w związku z art. 11 § 2 k.k., popełnione z
użyciem groźby bezprawnej i przemocy wobec osoby najbliższej – żony, wspólnie zamieszkującej ze skazanym. Skazany został również
oddany pod dozór kuratora oraz zobowiązany do uczestnictwa w programie korekcyjno-edukacyjnym i powstrzymywania się od nadużywania
alkoholu.
Pismem z 13 października 2011 r. kurator zawodowy, który sprawował dozór nad skazanym, wniósł o zarządzenie wykonania wobec
skazanego warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności, powołując się na art. 75 § 1a k.k. Przepis ten stanowi: „Sąd zarządza
wykonanie kary jeżeli skazany za
📖jeszcze 3002 słowa
Przeczytaj pełną treść uzasadnienia
Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.