Uzasadnienie
| WYROK |
z dnia 17 października 2006 r.
|
| Sygn. akt P 38/05 * |
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ |
Uzasadnienie:
I
1. Postanowieniem z 24 października 2006 r., sygn. akt II SA/Wa 1525/05, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej:
WSA lub sąd pytający) przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytanie prawne: „Czy art. 82 ust. 1 ustawy z dnia
17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353 ze zm.), upoważniający
Prezesa Rady Ministrów w szczególnie uzasadnionych wypadkach do przyznania emerytury i renty w warunkach i wysokości innej
niż określona w ustawie o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, jest zgodny z art. 2, art. 32 ust. 1 i
art. 67 ust. 1 Konstytucji?”
Wątpliwości WSA co do konstytucyjności wskazanego w pytaniu przepisu pojawiły się na tle następującego stanu faktycznego.
Decyzją z 25 kwietnia 2005 r., utrzymaną w mocy decyzją z 31 maja 2005 r., Prezes Rady Ministrów odmówił przyznania wnioskodawcy
renty specjalnej określonej w art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń
Społecznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353 ze zm.; dalej: ustawa o emeryturach i rentach z FUS). W ocenie Prezesa Rady
Ministrów, wnioskodawca nie spełniał przesłanek uzasadniających przyznanie świadczenia w szczególnym trybie.
Skarżący zaskarżył decyzję Prezesa Rady Ministrów z 31 maja 2005 r. w przedmiocie odmowy przyznania emerytury specjalnej do
WSA w Warszawie, podnosząc, że decyzja ta została wydana z naruszeniem „prawa materialnego przez niezastosowanie wobec niego
art. 82 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS”. Skarżący uznał, że spełnia warunki do nabycia świadczenia z art. 82
ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS.
Rozpoznając skargę, WSA stwierdził, że art. 82 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach