Wyrok TK z dnia 29 kwietnia 2008, sygn. P 38/06

1. Postanowieniem z 27 lipca 2006 r., sygn. akt III AUa 382/06, Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytanie prawne: „Czy przepis art. 10 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67, ze zm.; dalej: ustawa o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy albo u.z.e.f.), w zakresie stwierdzającym, iż prawo do zaopatrzenia emerytalnego nie przysługuje funkcjonariuszowi, który został skazany prawomocnym wyrokiem sądu na karę dodatkową pozbawienia praw publicznych za przestępstwo, które zostało popełnione przed zwolnieniem ze służby, jest zgodny z określonym w art. 67 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawem do zabezpieczenia społecznego i czy jest zgodny z art. 31 ust. 3 Konstytucji stwierdzającym, że ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych praw nie mogą naruszać ich istoty?”

Wątpliwość co do konstytucyjności powołanego przepisu powstały przy rozpoznawaniu apelacji od wyroku Sądu Okręgowego – Sądu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z 8 lutego 2006 r., którym zostało oddalone odwołanie Bronisława H. od decyzji Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji z 4 sierpnia 1997 r. o wstrzymaniu wypłaty emerytury policyjnej. Powodem wydania takiej decyzji było popełnienie przez Bronisława H., w dniu 3 lutego 1995 r., przestępstwa z art. 148 § 1 i art. 166 k.k. w związku z art. 58 k.k., za które został skazany wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Tarnobrzegu z 27 czerwca 1997 r. i w związku z którym został zwolniony ze służby w Policji z dniem 7 lutego