Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 5 marca 2013 r.
|
| Sygn. akt P 38/10 |
Uzasadnienie:
I
1. Sąd Apelacyjny Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie postanowieniem z 23 lipca 2010 r. (uzupełnionym postanowieniem
z 11 października 2010 r.) przedstawił pytanie prawne, czy art. 6 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach
i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227; dalej: ustawa FUS) jest zgodny z art. 2
oraz art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji w zakresie, w jakim zatrudnienie za granicą osób, które powróciły do kraju po 22 lipca
1944 r. i zostały uznane za repatriantów, uznaje za okresy składkowe tylko wobec tych osób, które w tym czasie nie były obywatelami
polskimi.
1.1. Pytanie prawne przedstawiono na tle następującej sprawy:
Skarżący, którego sprawa toczy się przed pytającym sądem, syn urodzonego w Chinach w 1914 r. obywatela państwa polskiego (na
mocy aktu nadania obywatelstwa z 15 listopada 1933 r.), urodził się w 1949 r. w Chinach, gdzie uczył się i pracował do 8 czerwca
1980 r. W 1980 r. wraz z rodzicami i rodzeństwem otrzymał zezwolenie władz polskich na powrót do Polski (skarżący posiada
zaświadczenie ambasady RP z 16 maja 2001 r., że wrócił do kraju jako repatriant), gdzie rodzina otrzymała mieszkanie, ojciec
specjalną emeryturę, a on podjął pracę (18 sierpnia 1980 r.). W lutym 2009 r. złożył wniosek o emeryturę. Decyzją z 16 marca
2009 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił mu prawa do emerytury; uznał, że skarżący legitymuje się okresem składkowym
i nieskładkowym w wymiarze 20 lat, 4 miesięcy i 15 dni, a okresu pracy w Chinach (od 1 września 1970 r. do 1 września 1978
r. i od 1 września 1978 r. do 23 maja 1980 r.) nie uwzględnia się jako składkowego z powodu