Wyrok TK z dnia 10 lipca 2001, sygn. P 4/00

1. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie postanowieniem z 3 lutego 2000 r. skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne czy § 2 ust. 1 zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 5 września 1997 r. w sprawie określenia warunków przyznawania nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg funkcjonariuszom Służby Więziennej (Dz.Urz. Min. Spraw. Nr 4, poz. 37) jest zgodny z art. 29 ust. 7 i art. 106 ust. 1 i 3 ustawy z 26 kwietnia 1996 r. o Służbie Więziennej (Dz.U. Nr 61, poz. 283 ze zm.) oraz z art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej. Pytanie Sądu powstało w związku ze skargą jednego z funkcjonariuszy Służby Więziennej na decyzję władz tej służby, odmawiającej skarżącemu wypłacenia nagrody rocznej w okresie pełnienia służby przygotowawczej. Podstawę odmowy stanowił § 2 powołanego zarządzenia, wyłączający funkcjonariuszy służby więziennej pozostających w służbie przygotowawczej z kręgu osób uprawnionych do otrzymania nagrody rocznej do czasu mianowania na funkcjonariusza służby stałej.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego zainteresowany podniósł, iż wymienione zarządzenie zostało wydane z przekroczeniem delegacji ustawowej, zawartej w art. 106 ust. 3 w związku z art. 29 ust. 7 ustawy o Służbie Więziennej. Wymienione przepisy nie przewidują bowiem odrębnego traktowania funkcjonariuszy służby stałej i służby przygotowawczej w zakresie otrzymywania przez nich nagrody rocznej, natomiast czyni to kwestionowany przepis zarządzenia wykonawczego.

Naczelny Sąd Administracyjny, rozpatrujący skargę, powziął wątpliwość co do zgodności kwestionowanego przepisu zarządzenia wykonawczego z art. 29 ust. 7 i art. 106 ust. 1 i 3 ustawy o Służbie Więziennej oraz z art. 2 Konstytucji RP. Pierwszy z wymienionych przepisów przewiduje, że do funkcjonariuszy mianowanych na okres służby przygotowawczej stosuje się przepisy dotyczące funkcjonariuszy mianowanych na stałe, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Także art. 106 ust. 1