Wyrok TK z dnia 13 października 2009, sygn. P 4/08

1. Postanowieniem z 21 grudnia 2007 r. (sygn. akt II K 371/03), Sąd Rejonowy w Żyrardowie, II Wydział Karny, (dalej: sąd pytający lub sąd), zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym dotyczącym zgodności art. 2 ustawy z dnia 3 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny (Dz. U. Nr 132, poz. 1109; dalej: ustawa o zmianie k.k.) z art. 7 ust. 1 zdanie drugie Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284, ze zm.; dalej: konwencja) oraz z art. 15 ust. 1 zdanie drugie Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych, otwartego do podpisu w Nowym Jorku dnia 19 grudnia 1966 r. (Dz. U. z 1977 r. Nr 38, poz. 167; dalej: pakt).

Pytanie prawne zostało skierowane w związku z następującą sprawą zawisłą przed sądem. Czterem oskarżonym, w sprawie o sygn. akt II K 371/03, prokuratura zarzuciła, że pełniąc odpowiednio funkcje dyrektora, prezesa zarządu, członka zarządu oraz naczelnika Wydziału Kredytów Banku Spółdzielczego Rzemiosła w Warszawie (dalej: bank), nie dopełnili ciążących na nich obowiązków, wynikających z udzielonego przez Radę Nadzorczą banku pełnomocnictwa oraz z zakresów czynności związanych z danymi stanowiskami lub wynikających ze statutu banku i art. 30 ust. 1 ustawy – Prawo bankowe, oraz że podjęły decyzję o uruchomieniu szeregu kredytów udzielonych tej samej spółce, bez wcześniejszego dokonania niezbędnego zabezpieczenia tych kredytów, w postaci ustanowienia hipoteki na nieruchomości kredytobiorcy, pomimo że w decyzji kredytowej podjętej przez zarząd banku zabezpieczenie takie było przewidziane. W wyniku tego, wskutek niespłacenia zaciągniętych kredytów przez kredytobiorcę, przyczynili się do